t 6 JAN I REGNERI WERNINK 



eabula, quae quidem, nativam (originalem) si vim spectas, accurate consentiunt, 

 in omnibus omnino linguis eodem modo accipi clebere ; quod nemo facile contendat. 

 conf. Ernes ti in Inst. interp. N.'.T. Part. i. Sect. i. Cap. i. . 4. p. 17. Sect. 2. 

 Cap. i. . i. p. 56 ibique nota Ammonii. add. Morus 1. 1. Tom. I. p. 54. conf. 

 ibid. p. 74, 75. 



. 5. 



Alia affertur) eaque non ignobllis , loci Jmjus interpretatio , qua 

 dictum esse accipitur de hominibus Chrislianis. 



Quae cum viderent viri Lilerarum peritia Sacrarum insignes, nullos alios a Paulo 

 indicates esseputarunt , nisi ipsos Christianas. Hue pertinent Socinus, Crellius, 

 Przipcovius, Vorstius, Schlictingius, et universe illi , qui Socinianam ra- 

 tionem secuti sunt ; qui tamen baud scio an magis studio sectae suae vindicandae , 

 quam probabilitate rei, in bane opinionem adducti esse videantur; Socinus certe 

 (qui, quantum equidem reperire potui , primus, earn, quam mox aperiemus, ratio- 

 nein , ut ingenio valebat, excogitavisse videtur) quam captiosas secutus sit, defenden- 

 dae opinionis suae causa, argutias , continue apparet ipsum legenli. vid. ejus Respon- 

 sio ad dejc.nsionem Franc. Puccii in Biblioth. Fratr. Polon, Oper. Socini, 

 Tom. II. p. 5i3 seqq. , ut facilej sentlas , non liberum ac praejudicatis opinionibus 

 Bolutum judicium proferri , sed homiuis suae opiuioni uui omnia tribuentis, eludendique 

 adversarii studio vebementer inflammati ( i ). De reliquis idem ego non affirmem, 

 quamquam bos quoque, ne aliter sentirent, impedire potuit commune illud sectae 

 suae decretum. Postea et aliis placuit baec interpretatio, quibus nihil cum illis com- 

 mune fuit, in bis Sjcbleus n e r o , et nuper Yen. D. H. Wildschut, V, D. M. 



Am- 



.( i ) Igitur, ut alibi , ila hie qnoijue , valdc prodest, singulamm dc singulis locis scntentiarum cansas tenerc , 

 atqui: auctorcs , undc interprclalio quacquc fluxerit , bcnc nossc. Vcluti Socinus, quod ipse in dispu- 

 tatione cum Puccio fatetur (conf. Venema, Hist. Eccl. Tom. VII. p. 5o4. ) perexigua erat Ilebracae 

 Graccacquc linguae peritia ; qua si quis caret , quomodo tandem subtilis Scrarum Literarnm interprelis fungi 

 munere possit ? Et , quod omnium gravissimum cst , cum ipse statneret, homines a Deo ita esse conditos, ut 

 man tantum natura sua mortales esscnt, scd, si vel numquam peccavissent, tamen mortis necessitati aliquando 

 tuccuraberent ; adversariis, in his Puccio, urgenlibus , t-ijv xiimv i. e. rcrum naturam , cujus partcm homo 

 eQiciat, ini'itam h. e. praetcr ordinem a Deo conslitutum , if/ y&o(5. a Paulo subjcclam esse dici , ut ne ho- 

 mines quidem , nisi alia causa hoc fieri coegissct , relapsuri ad interitum fuissent; Socinus hanc didiciiltateni 

 eludere potius , quam dilurrc ac solvere conat'js , aliam huuc lucinn interpretandi viam ingressus cst, in quam 

 non ejus , quod verum essct, rejieriendi studio addoctum , sed prava cnpidilate ck'latum esse, manifesto apparet. 

 <2nsmobrem necessc est videre , forte fortuna in illud, quod probabile esset , incidcrit ; an contra, fjuae facili* 

 nspicio est, severilale judicii ingenii ct conjecturae levitas convincatur. Conf. Placaeus Of. Tom. II. p. 5ai. 



