30 



JAN I RE GNERI WERNINK 



tcm et insignem qnendam verccundiae sensum, quod multis cum V. turn N. TVlocij 

 conGraiari possit; veluti Job. XXXI: 6. Jes. XLV : 25. coll. vs. 2.1. Dan. IX : 17. 

 coll. vs. 19. Hos. I: 2,7. Joel. II: ii, III: 21. Amos. VI: 8. Mai. Ill: 16. et forsan 

 hue quoque pertinent nonnulla in libris maxime Regain et Chronicorum, ubi crebro 

 nomen v. c. Salomonis , pronominis locum tenet; vid. i Reg. VIII: 1. IX: 1,2. 

 XII: 21. 2 Reg. XVIII: 16. add. Dan. Ill: 5. V : 2 ; e N. T. conf. Rom. XIV : 1 1. 

 1 Cor. 1 : 21. i Jo. Ill : 2. denique hie modus loquendi interdum originem tabet a 

 formulis , in quibus cnm constanter aliquod vocabulum usurparetur, ne turn quidem, 

 cum ipsum illud vocabulum proximo erat praemissum , facile poterat omitli. Hue 

 referam loca Job. I: 8. II: 5. 2 Chron. XXXIV: 20. 2 Thess. I: 7, 8. Quae cum 

 ita sint, atque liujusmodi diclionis usus semper ab aliqua causa oriatur , non profecto 

 injuria quaeras , quae huic nostro loco adhibcndi causa fuerit; quae quia nulla afierri 

 posse videtur , baud scio an levis suspicio sit eorum , qui Paulum nulla causa nomen 

 cum pronomine commutavisse opinantur. Sed sit sane , ut interdum rudem illam in 

 loquendo simplicitatem secutus fuerit; tamen exempla prorsus desunt similium formula- 

 rum , in quibus quod in pronomen convert! poss.it nomen, quamvis eodem refertur , 

 quo id , quod subject! locum tenet , tamen ita sit ab illo diversum , ut hoc loco no- 

 men XT/(7fa? ab V'IMV fflu appellatione diversum esse videmus. Et in promptu causa est. 

 Nam, quod- ex infantum loquendi more discimus , cum simplicitatis causa pro prono- 

 mine ipsum dicatur nomen, profecto Omnis ilia simplicitas in ambiguitatem abiret maxi 

 mam, si vocabulum, vi et significatione penitus diversum, sed eodem tamen perli- 

 nens, posteriore loco collocare liceret. conf. quoque T ho luck 1. 1. p. 285, 286. 



Beatorum animis , in coelestes regiones snsceptis, V'IKV Qscu nomen imponi , est 

 illud quidem ab Ittigio, ut videtur (vid. Wolf 1. 1. Tom. III. p. i48.) excogita- 

 tum , certe commendatum ; a De y lingio (1. 1. p. 277, 278.) exornatum, doctissi- 

 mo quoque Wild s chut (1. 1. p. 22, 20.) probatum; nee tamen quidquam \el in 

 usu loquendi, vel in hac ipsa oratione inest, quo hoc conGrmetur. Nam ut lies nun- 

 quam eo proprio nomine appellatos reperire memini , ita repugnare videntur hujus 

 ipsius capitis vss. i4 17, ubi , cum plane aliam nomini v'nil vel rsxvz Qsov notionem 

 subesse cevtissimum sit , atque vss. 19 et 21. nulla appareant mutatae signilicationis 

 Vesiigia, imo expressae notae exstent, quae eosdem , qui in superioribus , intelligi 

 declarent, profecto nullo causa novam hujus dictionis potestatem tueri videaris. 

 Sed hoc nunc quidem brevitcr attigisse suffecerit; postea uberius videbimas , nee 

 necesse est ostendere, argumentaiidi , quo Paulus utitur, modum non parum obstare 

 corum sententiae, qui ry,v xrtfftv putant pertincre ad Cbristianos, quod subtiliter. 

 faclum a Moshemio, quern cilat Cramer 1. 1. p. 87 89. 



Proximum est, eorum rcferamus sententiam, qui vocabulum Krlffif ad Christianos 

 quidem spectare putant ; at paulo tamen aliter , quam. superiores illi , in hujus re* 



com- 



