*i J A N I REGNERI WERNINK 



dum esse videlur. Kr/<r/?, ut postea videbimus , totam complectitur rerum creata- 

 rum universilatem , quae cum immensa sit etinfinita, nee nisi raro in scriptis hu- 

 jusmodi, quale N. T. est, memoretur , frequentissime haec vox per synecdochen ad 

 aliquod earnm genus refertur , quod quale sit, singula loca ostendunt. Porro, hujus 

 XT/Tfw?, quantum quidem ad hanc 'ten-am special, pars una omnium nobilissima ho- 

 mines sunt , qua in re causa esl , cur illi non semel hoc nomine dicanlur , quo per 

 tmet annotatio Grotii ad Marc. XVI: i5 , hominem per excellentiam creaturae 

 nomine a Rabbinis ornari solere, docentis. conf. Flacius in Clav. Script, v. crea- 

 tura ; ex quibus manifestum est, vim hanc non per se XTltreug vocabulo inesse, sed 

 totam pendere a verbis vicinis. Exemplo vocis similis rem illustrasse juvabit. Saepe 

 in V. T. Jiomines nomine **)BQ appellatos invenias ; conf. Drusius inNotis majori- 

 bus ad Num. XVI: 22; saepe multo kitius haec vox sumilnr. Sic, ut hoc utar, loco 

 Gen. V1 1 12. in verbis 13*1*1 fltf *12O 73 TVnSTI i e. ut Graecus convertit, xxri- 

 <pSetfs irZffx vap% ryv cSov nvvov , continuo intelligimus , memorari solos Jiomines , quam 

 notionem loco Gen. VII: i5. justo multo arctiorem esse, demonstrant conjunctis ver- 

 Lis comprehensa indicia. His ad vocem XT/IT;? traductis, tuto staluemus, XT/J cum 

 proprie totam contineat rerum creatarum unicersitatem , saepe accidere, nt ex 

 immensa ista rerum copia quaedam pars veluli eximatur; quae cujusmodi sit, ex 

 una effici possit oratione contexla/ cumque homo una sit de illustrissimis , quas qui- 

 dem novimus , naturis, crebro fieri, ut , orationis contiiiuatione testante, de sola 

 liominum nniversitale dicatur. 



Quibus, uti spero, rite constitutis, reliclis omnibus, in id inquirendum esse pa- 

 tet, num omnia, quae rj? xrlffsi Iribuunlur, ejusmodi sinl, ut jure meritoque ad ge- 

 nus humanum pertinere censeantur. Multa quidem quin rectissime hue possinl re- 

 ferri , neuliquam dubitamus; dubilamus tamen de nonnullis, quae modeste depromere 

 liceat. 



i. Et primum quidem, consilium Paul! eo unice spectare , ut ea confirmet, quae 

 de maxima futurae Christianorum condidonis felicitate praedicaverat, supra monui- 

 mus. Jam ponas, nomen xTlvie referri ad tolum humanum genus, turn ratio ita 

 fere conclodalur necessc est: tarn injinita nobis bona parata sunt, ut, quibus 

 nunc ufflictamur malis , ne comparari quidem ea possint cum incredibili, qua 

 olim fruemur , felicitate ; ingentem cujus magnitudinem atque splendorem com- 

 probat commune illud universo nostro generi Juturi illius temporis desiderium , 

 quo sperat fore, ut ipsum quoque (non tantum nos Christian! ) in partem veniat 

 eorum bonorum , quae nobis obtingent. Hoc autem num illud probat, quod Apo- 

 stolus probare conatur ? Non profecto videlur. Nam brevius enuntiata sententia hue 

 redibit: cuncti Jiomines, multis malis vexati, eandem se beatitatem consecuturos 

 ese sperant , quam consequentur Chrisliani ; e quibus quis tandem colligat, 



hanc 



