COMMENTATIO THEOLOGICA. *5 



' 



hane tarn immensam fore, ut prae ea omnes hujus vitae calamitates pro nihilo ha- 

 beudae sint; hoc foi-san colligi possit , meliorem faturam esse, quam Christiani ex- 

 spcctent, conditionem, quam ilia sit, in qua hoc tempore nna cum reliquis homi- 

 nibus versantur. Verum non hoc solum est, quod ei rationi magnopere obstare vi- 

 deatur. Nam quis tandem verisimile esse ducat, ut Paulus r i. e. scriptor longe pru- 

 dentissimus , in re gravissima , qua omne fere Chrislianorum hominum solatium con- 

 jUneretur, argumentum petat ab ea re, quae sit per se valde levis: nam levis sine du- 

 bio haberi debet spes eorum hominum , quos ipse alibi in maxima coarguit opinio- 

 num vanilate versari ; ne dicam hujusmodi argumentandi modum non esse ad plu- 

 yimorum hominum captum accommodatum , quapropter nullum similis argument! 

 exemplum e Paulinis scriptis facile allatum iri credo, quo huic interpretation! ali- 

 qua probabilitas possit conciliari. 



2. Superioribus et hoc accediu A filiis Dei (utoT? rou Qfou) % XTteif manifesto di- 

 stinguitur , quae igitur ab his diversa sit , nccesse est. Jam sic loqui ponamus aucto- 

 rem: universum genus humanum ardenter expectat tempus illud, quo palam et 

 publice summa felicitate nfficientur Christiani: nam ea communis omnium spes 

 est) fore, ut ipsi quoque homines libcrentur cet. ; quis non sentit, perperam cogi- 

 tata enuntiavisse Paulum. Etenim ilia : ipsi quoque homines num. aliter , ex communi 

 quidem loquendi ratione, accipi possint , nisi ut in hominum numero non ponendos 

 esse Christianas ostendant. Neque ita htc nobis occurri posse videtur, ut dicas : 

 Tocabulum XTi<rtg redundat ; profecto redundat , seu , ut melius dicamus, poterat 

 abesse. Sed in hoc vis nostri argument! non eadit ; cadit in voculas KM} a,\n^ t 

 quas male omnino reddas ilia quoque: debent ciiim verti ipsa quoque , quod et 

 linguae ratio postulat, et forma orationis requirit. Conf. Luc. I: 56. quern locunt 

 a Noesselto citatum inveni. add. Matth. XXVII: 5<f* Ex quibus sic rationem 

 conclude : Christiani cum sint e numero hominum, cumque a Cliristianis ita distin- 

 guatur v) XT[<TI<; , ut referri non possit ad homines , profecto non constare posse in- 

 terpretationem earn , qua Ktlsiq ad homines seu genus humanum trahendum esse 

 statuitur. 



5. Neque hoc omillendum esse judicamus. Dicit Paulus ryv Kritriv h. e. humanwn 

 genus, ita multis malls constrictam teneri, ut simul speret, fore, ut aliquando , 

 libcrata KTTO rye ScuXila? rij? (pHopxs , consequatur ryv eteuSsplxv rij$ Sofyf TUV uiuv rov 

 0flD; quae verba in alter a hujus eommentationis parte probaturi nobis esse videmur^ 

 eodem spectare , quo voces tj ci7ro}.VTpu<ri? row irafAXTOi; VIIAMV vs. 25 , quae cum perti- 

 ncaut ad illud tempus , quo piorum corpora in vitam revocata omni omnino mala 

 tiberabuntur (quod ei ipsum demonstrandum nobis sumemus) ilia quoque ipsa v> 

 iteu9ept Tits Mt-y; ruv viuv rou sou eodem referre oportet. Cum autem j} Krlris a 

 Cliristianis sit divcrsa , et ob id ipsum Religione careat divinitus his tradita, Apo- 



sto- 



