3a JANI REGNERI WERNINK 



et caducum rerum statum, quo sensim sensimque intereunt atque extinguuntur. 

 Igitur vj KT'KTI/;, Me significata, ejusmodi sit, necesse est, ut <ry QSopqi revera sit sub- 

 Jecta , quod de tota, in quantum quidera nobis cognita est, natura rerum dici ve- 

 lissime potest. Quare, cur tandem hanc vocem angustius interpretemur , quam ul 

 Lac omnia ea comprehensa esse statuamus , quae rj? Q6op$ obnoxia sunt? Quae nova 

 causa est, ut de solis animantibus cogitare noiimus. 



5. Unusquisque Scriptor, qui quidem eo consilio scripsit, ut ab aeqnalibus in- 

 telligeretur, ita explicandus est, ut verba ejus illi interpretari debuerunt. Vid. 

 Planck Einleit. in die Tlieol, Wiwensch. Tom. II. p. io4 seqq. Haec rite inter - 

 pretandi regula liJc quoque judicium nostrum in dijudicaudo vero dirigere posse 

 videlur. 



Notum est, quid de omnium rerum, ubi Messlas regnum occupaturus esset, in- 

 staui-atione , communi Judaeorum fama ferretur. Vid. Lakemacher in Observ. 

 Philol. ad Rom. VIII: 19 20. in Biblioth. Bremens. Class. 7. Fasc. i. p. 819. et, 

 qui hoc allatis ex Judaeorum scriptis exemplis ostenderunt, Lud. Cappellus ad 

 Rom. VIII: 21. Pott ad 2 Petri III: i5. maxirne vero Tholuck I. 1. p. 287, 

 288. Haec autem opinio , quamvis superstitiosorum hominum nugis inquinata, ta- 

 men ejusmodi erat, ut Apostoli earn, in sanam partem acceptam , ad futurain totius 

 rernm naturae conditionem traducerent ; quod profecto a sapienti Virorum Divino- 

 rum ratione neutiquam discrepat; quippe qui, uti vanas Judaeorum de rj? fiatriteia 

 TOW y fabulas rejiciendas esse, facile viderunt , ita cam buic formulae vim subjece- 

 runt , quae esset ad sanam rationem reique veritatem prorsus composita ; quare non 

 tantam Apostoli , sed ipse quoque summus Magister ea identidein in doctrina sua 

 exponenda usus esse legitur ; atque hie quidem eo magis, quoniam ipsi cum solis 

 Judaeis res erat; Apostoli vero postea , et ex his maxime Gentilium Apostolus, Pau- 

 lus , Gentiles quoque cura sua complectebantur. Eodem modo Paulus in scriptis suis 

 vocabula o ouuv o vuv etc txlbv b (tshhuv vel o Ktav o spxopsvos , non semel usurpavit , 

 quae et ipsa ab Judaeoram loquendi consuetudine hausta sunt. Si igitur pervulgata in- 

 ter Judaeos opinio erat, regnante Messia , ingentem omnium rerum mutatiouem ori- 

 turam esse; cum Paulus ad eos seribat Christianos , qui, quod hujus Epistolae argu- 

 mentum testatur, origine magnam parlem Judaei erant; cum de re scribal omnibus 

 probata et cognita (oftxpev vs. 23.) denique ita de liac seribat, ut ex ilia' Judaeorum 

 opinione facile explicari posse videatur; quid magis cum ratione convenire videatur, 

 quam ut ejus omnium maxime rationem habeamus ? Demus, aliam interpretationem 

 grammatice posse defend! ; tamen propterca, quod ita maxime a Christianis illius 

 lemporis verba Apostoli capi et potuerunt et vero debuerunt; profecto vel hanc solam 

 ob causam jureet merito illam reliquis omnibus rationibus antefereudam esse censere- 

 JD us. conf. Planck 1. 1. p. i oG. 



4. 



