36 JANI REGNEHI WERNINK 



tisne ab hac vestra felicitate laetam pendere toiius naturae sortem , unde quanta fu- 

 tura sit dignitas , quantus honos , quis non facile perspiciat ? 



6. Neque vero minus bane interpretationem magna quaedam simplicitas commen- 

 dare videtur. Ut enim multae, qaae in hunc locum afleruntur, interpretationes phi- 

 losophicam redolent variarum rerum contemplationem, quae cum parum valeat ad 

 vulgi animos capiendos, turn a Paulo nnsquam ad Christianam doctrinam adhibita 

 reperitur ; ita huic magna inest ad quosvis homines deliniendos ac prorsus devin- 

 ciendos vis et efficacitas ; animum movet quidem, sed et sensus percellit, seu , ut me- 

 lius dicam, dulci perfundit laetissimarum rerum exspectatione , tali quidem, quae non 

 longis efficiatur et obscuris argumentis , sed ratione ejusmodi, quae in vulgus nota 

 esset, et ab omnibus, tarn Judaeis, quam Ghristianis, communiter comprobata. 



. 3. 

 Ahorum repreJiensiones diluuntur. 



Venimus eo , quod ultimum est , ut nonnullas reprehensiones diluamus , quibus 

 nostra interpretatio vulgo subjecta esse exislimatur. 



i. Et primum quidem; displicet hand paucis tails et tarn dura dictionis veluti 

 audacia, qua rerum natura ardenter exspectare fingatur meliora ilia tempora ; fue- 

 rlt, inquiunt, ut Prophetae talibus usi sint orationis fignris ; fuerit , ut orientales 

 Poetae bujusmodi dictionis insolentiae indulserint; at Paulns , in epistola, ad Chri- 

 stianos scribens, quorum maxima pars essent homines valde simplices; Paulus sine 

 dubio a tarn inusitata in loquendo audacia abstinuit. 



Nee tamen quidquam hoc nos movet. Nam ut universe verum est, de talibus non 

 facile posse disputari , cum pendeant ex uniuscujusque sensu magis, quam judicio , 

 ut quod tibi durum , idem alteri minime durum , imo venustum atque decorum 

 csse videatur ; ita, ut reapse vulgarem rationem deseruerit Apostolus, quod ne ipsi 

 quidem negamus, tamen nih.il quidquam est, cur nostram interpretationem mittamus. 

 Quis enim illam bene interpretandi scriptiones Paulinas legem scripsit: quidquid du- 

 rum est et nimis aiulax , id interpretatione ita leniendum est, ut audaciam nullam 

 esse appareat? Namque constat, Paulum formam orationis minus curasse , multo 

 magis res: et alia in ejus Epistolis occurrnnt, eaque ex uniuscujusque sensu durissi- 

 me dicta, quae tamen nemini causa esse solet, ut dictionis insolentiam interpretatio - 

 nis subsidio tollendam esse statuat. Quis tandem quidquam durius audivit , quam 

 illud : induere fiominem , exuere hominem , indaere Jesum Christum , quae tamen 

 phrases sunt consuetudine Pauli perquam frequentatae ? et ut exemplum afTerani'is , 

 quod est cum nostro loco conjunctius, ubi Gapite hujus Epistolae 7. ry Afttt'p'Hf, ry 



