58 J A N I R E G N E R I W E R N I N K 



ne or/a, eaque laelissima , persuasio? Ceite Panlus , quamdiu quidem et Paulus et 

 Christianas er.it, non poterat, quin de his rebus ita loqueretur ; et quemadmodum 

 illustri hac nota scriptorum ejus, quam Critici vocant , authentia summa in luce 

 ponit'jr, ita vanam esse patet omncm suspicioncm astutiae fraudisque , quippe quae 

 naiuram tarn vere itnitari nullo pacto potuerit. 



Neque vero in aliorum scriptis exempla desunt similis cujusdam Prosopopoei'ae. 

 Pigna sunt , quae cum loco Rom. VIII: 19 sqq, conteudantur verba Ignatii in Ep. 

 ad Ephcsios C. 19. ubi hie, quamvis longe abest a celeribus illis animi motibus, 

 qni in Paulo crant, tamen rem multo leviorem tanta dictionis audacia describit , ut 

 Vuiiluni ea longe superet. Fingit enim stellam Jllam , de qua Matthaeus Euang. 

 Cap. 2. memoriae prodidit, eo luxisse splendove , ut sol (nox erat!) et luna uua 

 cnm reliquis sideribus, tauto miraculo rci obstupefacta , earn uiidequaque cinge- 

 rent ; quod nisi me omnia fallant , longe insolentius dictum est, quam id, quo Pau- 

 liis in Ep. ad Roai. utilnr. Quid, quod vel elegantissimo cuique scriptori Prosopo- 

 poeia in simili re probata fnit? Unum instar omnium citamas Ciceronem, qui 

 loco nobilissimo pro Milon. C. 8. quo accrbius interfecturu Clodium irrideat, luget 

 srnatus , iuquit , moeret ecjuester ordo , iota civitas confecta senio est, squalent 

 municipia , afjlictanlur coloniae, agri denique ipsi tarn beneficum., tarn saltita- 

 rcm , tain munsuetum civem desidcrant* Rogo , si Cicero, devidendi Clodii 

 causa, quamquam soluta oratione utens, tamen hanc Prosopopoei'am non devitavit , 

 quid tandem esse causae possit , cur Paulus , in describenda re exoptatissima , fugere 

 cam debuerit , ille , qui in ipsis epistolis, ubi de re magna mentio incidit, oratorum 

 vehementiam sponte sua sectatur , atque adeo superat. Nam quid v. g. , ut alia hujus 

 generis praelei-eam, quid vebementius, quid gravius , denique ad oratorum ratio- 

 nem quid possit esse accommodatius , quam divina ilia disputatio , qua in priore ad 

 Corintbios Ep. Cap. i5. futurum mortuorum in \itam reditum vindicat atque tuetur. 

 Profecto haec legens propemodum non epistolam tibi legere , sed oratorem pro magna 

 Lominum concione dicentem audire videaris. 



Haec vero omnia, et quae plura addi possint (8), p palam facere videntur , inja* 

 ria interpretationem a nobis probatam eo reprehendi , quod prorsus insolita ratione 

 Paulum loquentem inducit. Hunc autcm Jocum propterea diutius urgendum esse ju- 



di- 



(8) Mittimus alia Lcne roulta, veluti quod Josua , in libro , qui ejus nomcn pracfert, C. XXIV: 27- congrc- 

 g.itae Israiilitarura mullitudini (licit , lapidem , qnem mana monstrabat, audivisse omnia, quae Jehova ipsis 

 praccepisset cet. Seneca de Beneficiis , 1. 5. c. 27. Rufus, vir ordinis Senatorii^ inter coenam optave- 

 rat , ne Caesar salvus rediret ex ea peregrinatione , tjuam jiarabat , et adjecerat , idem omnes et tauros 

 et vitulos optare rel. Utrobique certe non poe'ta loquitur , sed veheniens animi motus, et in aliis eundem mo- 

 tum agitandi studium , talia enpressit. 



