COMMENTATIO AD QUAESTFONEM ZOOLOGICA.M. 4i 



Suaptc rana saepius hancce epidermidem mutat, ex qnd mutatione CI. nostras P. 

 Boddaert conclusit ranam pellem mutare (i), quod falsum videtur. 



Cryptae jam quae huncce mucum producunt sunt plurimae et maximae. Quamvi* 

 ia gyrinis cryptas non invenerim, illarum tamen praesentiam demonstrat maxima mu- 

 ci quantitas, in corporum superficie obvia. la bufonibus plurimae adsunt, durissi- 

 maque illarum est superficies. 



E parvo , in illarum summitate canali , profluit mucus flavus gustuque nauseam illiciens. 

 Pone unumquemque oculum, in superna capitis parte, glandulae apparent a situ paro- 

 tides dictae, conglomeratione illarum cryptarum formatae , eundemque liquorem produ- 

 centes. In ranis etiam vestigia parotid-urn glandularum inveni, semper vero e cute tan- 

 tummodo constabant crassiore et densiore, paucae saltern aderanl cryptae. Hylae fere 

 nullas habent cryptas. Hie vero in digitorum extremitatibus cutis mirum phaeno- 

 menon quoddam offer t. Digitorum enim extremilates muco tectas habent , atque pul- 

 villis terminalibus instructas. Motui hosce pulvillosinservire omnes statuerunt auctores ; 

 quomodo autem hocce officio fungerentur, disputatum est. Putabant enim plurimi , 

 mucosd illA substantia , digitos arboribus, immo vitro adhaerere posse. Hoc vero 

 minus verum esse , primus, ut puto, docuit Cl. Delab'illardiere (2). Hie 

 enim hylas obscrvons invenit , horum pulvillorum (palates) eundem usum esse, ac 

 totyledonum in bracbiis sepiarum. Retractd. enim medii superficie* ope fibrarum 

 quarundam musculosarum , vacuum oritur sub quocunque pulvillo ab atmospliaera 1 

 in basi retento. Hyla jam ex uno pulvillo facili negotio dependet. Quod demon 

 strare priori explicationi non tarn facile erat. 



Haecce de cute ejusque subsiantid dicta sunto. Quod vero attinet ad tactum ge* 

 neralem (tact, Bichat), multum valet in batracbiis, non vero tantum quantum in 

 homine. Quamvis enim utrumque animal laevi cute gaudeat, in homirie pauco, ia 

 ranft nullo villo consitd, culis in rana cum musculis non cohaeret, nisi in arlicu- 

 lationibus atque pectore , unde minor ilia tactus generalis perfectio profluit. Mul- 

 to vero major est, quam quidem in plurimis mammalibus et avibus , villis et plu- 

 mis obsitis , ubi tactus perfeclio decrescere videtur ad inversam systematis phanerosi 

 rationem. 



Tactus specialis (loucher, Bichat) minimus est in batrachiis , quipp quae or- 

 gana ad huncce usum minime apta habeant. In pedibus enim anterioribus cu- 

 tis 



(O Boddaert Natuurl. beschr. der dieren , pag. 170. 



(x-) Vid. Analyse des travaux de 1'acadcmie royale de sciences pend. 1816, par Cuvier dans le* Annale* 

 Gn. de Sciences Physiq. par Bory de St. Vincent, Drapiez et v, Mons. Tom, IV. 



