5o H. L. v A N A L T E N A, 



omni corpori tarn vegelabili, quam animali , vita generalis, unicuique vero membro- 

 rum vita individualis conceditur , ad caudae ranarum depositionem explicandam 

 egregie adaptata milii visa est. 



Cauda igitur , ex hocce systemate, vitam liabet individualem , cum totius animalis 

 vitd cohaerentem , minime vero eandem. Quamdiu cauda animali necessaria est, 

 quamdiu vitam vivit suam vitalem nee ad ultima vitae stadia pervenit, tamdiu viget. 

 Natura enim legis parcimoniae semper memor , talem vitam caudae tribuit , ut turn 

 quidem quum membra posteriora sunt evoluta , cauda vitam peregerit , propridque 

 (ut ita dicam ) morte pereat. 



Eodem enim illo tempore , tota fere absorptio et transspiratio cessat , succique ani- 

 males stagnantes, totam organi naturam depravant. Organon igitur naturam mu- 

 tans , stimulus est vicinis corporis partibus, eodem quo autea modo vivescen- 

 tibus. Omnis irritatio succos allicit, sanguis igitur major! quam antea afflu- 

 xu partes petit irritatas ; inflammatio locum adoritur , putrefactio sequitur. Pu- 

 ti-efactio jam prius membranaceas caudae partes depravat, jam jam vero irre- 

 pit in musculos , cartilaginosasque vertebras caudalcs; quarum quaedam (an pro- 

 prio periosteo involutae?) os coccygis formaut, quarum reliquae putrefiunt et de- 

 cidunt. 



Turn vero et illorum theoria ( e veterum de ranis paradoxis pravis sententiis oriun- 

 da) , falsa omnino videbitur , explicantium caudae defectum in raiia adultd ita : cau- 

 da absorbetur , vel potius ab animate in corpus retrabitur, indeque evanescit (2). 

 Quae sententia licet minus vera, forsan oriri potuisse videtur e quarundam, verte- 

 brarum caudalium transmutation e in os coccygis. 



emetitur. Tempore defoliationis folia fato senili succumbunt , viti in arboribus superslite, Haec mors proxima 

 defoliationis causa esse videtnr. 



a. i) Folia mortua eadem lege de ramis solvuntur, ac in toto regno organico pars mortua per absorbtionem 

 laminae vivcntis ultimae de parte vivi separatiir." 



(i) Mirum omnino mihi visum est, hancce adhuc sententiam invcniri in Gulielmi Vrolik opusculo de 

 tana pai&dox4. (Natuurk. Bgdrag. III. pag. 260,) dicentis, voor dat hunne (gyrinorum) staart lich terug ge- 

 trokken heeli. 1 ' 







M Y- 



