ACADEMIAE L. B. CUEATOKES, VIEI AMPLISSIMI, QUIQUE HIS 

 AB ACTIS ES, VIE CONSULTISSIME. 



COLLEGAE HONOEATISSIMI , CONIUNCTISSIMI. 



QUI IUEI DICUNDO, CIVITATI KEGUNDAE , SACBIS ADMINI- 

 STEANDIS PEAEESTIS, VIEI INTEGEEEIMI, GEAVISSIMI, PLU- 

 EIMUM VENEEANDI. 



QUAEUMVIS AETIUM LIBEEALIUM DOCTOEES , VIEI EEUDITISSIMI. 

 ACADEMIAE ALUMNI, OENATISSIMI IUVENES. 



CIVES, HOSPITES, QUOTQUOT POEEO ADESTIS, AUDITOEES 



HUMANISSIMI. 



Quicuuque e nostro Ordine, coniunctissimi Collegae, Rectoris Magni- 

 fici munus obiit, expertus novit, honorificum inagistratum non absque 

 aliqua molestia geri. In quibus novissimum nee profecto levissimum est 

 onus habendae coram lecta audientium corona orationis solennis, quum 

 tandem eo perventum est, ut fasces deponantur. Nam duplex in ea re 

 nobis superanda est difficultas : primum formae , deinde ipsius dicendi 

 argument!. Formae, inquam; utendum enim nobis est sermone alieno et 

 antique, quo sine iustae reprehensionis tiuiore utuntur ii tantum, quibus 

 contingit veterum Scriptorum volumina quotidie versare. Multis quidem 

 vestrurn hunc sermonem vix minus familiarem esse ac patrium cognovi: 

 et admiror. Nonnulli autem forte mecum profitebuntur , sese verecunde 

 et dubitanter adeo Latine loqui. Quid mirum? Gallice, Germanice, 

 Anglice a pueris inde docemur; hospites saepe ex istis populis exciphnus, 

 'quibuscurn sua cuiusque lingua humaniter confab ulamur; eorum autem 

 librorum, novellarum, diariorumque immensam molem devoramus; vel ipsi 

 feriis aestivis in exteras regiones peregrinantes harum gentium mores, usus, 



