134 I. A. C. ROVERS 



imaginem repraesentare cupit, in hanc aetatem, insigni industria et ardore 

 conspicuam, exquisiti redundent prudentiae sapientiaeque fructus. 



Oratione pronunciata, ad alteram accedo muneris hodierni partem, in 

 qua utinam tempori baud parcendum esset. Ego enim, exactis novem et 

 viginti annis in hanc paene natalem urbem redux, dici vix potest quanta 

 cum voluptate agerem de carissimis, quos desidero, praeceptoribus. Me- 

 morarem etiam commilitones vita functos , qui Academiae et discendi ardore 

 et docendi praestautia ornaraento fueruut. Adderem de civibus vestris, 

 quos vos coluistis, ego et iuvenis suspexi et postea magni facere numquam 

 desii. Et, allatis nonnullorum dictis factisve notatu dignissimis , quaere- 

 rem fortasse ex maioribus natu, num ipse, procul a Traiecto degens, iis 

 oblivioni mandasse viderer bona, quae mini in hac urbe et puero et iuveni 

 et patri, cuius duo liberi hie praeclare instituti sunt, per longam annorum 

 seriem obtigerunt. Sed reprimam me, A. A., ne vestra abutar in me au- 

 diendo benevolentia. 



Amplissinie RAU VAN GAMEREN, Academiae Rheno-Traiectinae Curator, 

 est sane quod te compellem enixeque rogem, ut collegas tuos, Viros Am- 

 plissimos, partim rei publicae partim valetudinis adversae causa absentes, 

 de mea in Ctiratorum collegium observantia certiores facias. Horum com- 

 mendatione a Rege Augustissimo hue vocatus sum. Est mihi honorificum 

 Curatorum de me iudicium. Hoc autem eos tulisse nonnullis fortasse in- 

 exspectatum accidit , nemini vero magis inexspectatum quam mihi , ea inde 

 a duodecim annis uso fortuna et sic quassato domesticis cladibus, ut 

 numquam dc iucuudiore vitae statione cogitarem. Quodsi qui parum pro- 

 babile censent, faxit Deus, ut usu haud cognoscant, quantopere domus 

 florentissirnae clades locis devinciat, in quibus carissimorum capitum vesti- 

 giis legendis dolendi voluptati indulgere licet. Haec loca, civiuin etiam et 

 amicorum benevolentia, auxilio, misericordia et indulgentia in afflictum 

 patremfamilias incredibiliter cara, non temere relinquuntur. Reliqui tamen 

 urbem mihi multis nominibus dilectam et opto vehementer, ut bene mihi 



