R A T I 0. 135 



eveniat, quod subductis rationibus a Groninga me divelli passus sum. 

 Eveniet autem bene, Vir Amplissime, si Academiae Curatores non repe- 

 rient cur suae eos poeniteat de me Doctore Academico sententiae. 



In vestrum Ordinem quum intueor, Viri Clarissimi, varie me affici 

 sentio. Nam sicut multos desidero mihi carissimos viros et ad multos 

 ignotus accedo, ita turn horum erga me humanitatem laetus perspexi turn 

 amicorum meorum fidem hilari mente praedico. 



Hoc dicenti mihi tu continuo obversaris, amicissime KAESTENE. Quod 

 Groninga hue vocatus deliberare coepi , ecquid consilii caperem , tuum unius 

 est. Nam, quum tibi exposueram, cur Praeceptori nostro in Literarum 

 Latinarum cathedra succedere haud cuperem, tu honorificis quidem verbis 

 a veteri condiscipulo et amico dissensisti, sed ea tamen conditione me ius- 

 sisti de munere adeundo deliberare, ut scholae illius philologicae a te, a 

 me autem historicae tuae haberentur. Nihil vidi benevolentius. Quam- 

 obrem a te discedens ea affirmavi, quae publice repeto, quodcumque mihi 

 optimum factu videretur, tuae erga me benevolentiae memoriam nulluni 

 diem deleturum esse. Nunc autem hoc addo: habebis me, KARSTENE, 

 collegam non tantum tui observantissimum , sed eum omnino , qui et in 

 a-liis doctrinae nostrae partibus et in hac ipsa, qua meam in gratiam 

 cessisti, tuam suspiciat eruditionem. 



Hoc tibi, cerlo scio, voluptati est , Clar. VAN GOUDOEVER, qui quanti facias 

 condiscipulum meum, nerainem fugit. Probas etiam, eam,,quam dixi, tui 

 muneris partem ipsi esse mandatam, et de Antiquitatibus Romanis, quas 

 ego lubens tradam, noli dubitare, quin optime sciam, quantopere harum 

 quoque explicatio per quadraginta fere annos tibi in deliciis fuerit. Hoc 

 temporis spatio quantus fuit discipulorum tuorum numerus! In his autem 

 ego et KARSTENUS turn f uimus , quum tu aetate florentissima summaque in 

 docendo alacritate eras et plurimos imbuebas turn literarum tuarum turn 

 bene dicendi scribendique amore. Nunc autem quamquam otio frueris 

 honorificentissimo, una tamen cum KARSTENO et cum Clar. OPZOOMER 

 meas nondum hue delati partes egisti, qua de re tibi, vobisque, collegae 

 coniunctissimi , Academiae nomine gratias ago quas possum maximas ; sed 

 tu, Praeceptor optime, quemadmodum olim de me bene memisti, ita 



