130 I. A. C. ROVERS 



aut acrius contemplantibus aliud etiam apparet, quod initio tamquam in 

 recessu cernitur, sed vires acquirit eundo et illis ipsis fortasse, quae com- 

 memorant, adiutum, tandem locum sibi poscit amplissimum. Ardorem 

 volo ea omnia tollendi, quibus homo aliunde pendere neque ex semetipso 

 mentem excolere seque explicare videtur. Sic initio magna in rebus gravissi- 

 mis vis est antiquitatis. Literae Graecae et Latinae non tantum eo , quo sunt 

 dignissimae, honore habentur, sed quodcumque veterum scriptis consigna- 

 tum exstat, id omne praestantiae nota insignitur. Etenhn desunt adhuc 

 plerisque populis, quae cum his comparent, literarum monumenta. Verum 

 sensim intenduntur vires, in linguis vernaculis elaboratur, his explicantur 

 argumenta non modo antiqua, sed etiam praesentis aetatis, ex intirnis 

 animi sensibus et recessibus eruuntur ea, quae recentiorum propria sunt, 

 ornninoque suam sibi libertatem et avTavgyiav gentes in ingenii cultu 

 vindicant. Pariter regna et civitates diu multa continent aut aliunde ad- 

 vecta aut ex pristina conditione servata eoque pertinentia, ut suus omni- 

 bus civium ordinibus honos suaque, legum habita ratione, aequalitas parum 

 constent. Haec ardentissime expetuntur. Irritis votis, multi identidem 

 alio, in regiones adeo transmarinas , secedunt. Tandem, quum temporibus 

 commutationem flagitantibus non cedatur, armorum vis ad ilia irapetranda 

 confertur, quibus societas, conscientiei sui quasi stimulata, diutius carere 

 nequit. In rebus sacris seculo sexto decimo rumpuntur vincula auctoritatis 

 humanae, verum sensim nova parantur ad Dei colendi libertatem impe- 

 diendam vincula. Resistitur a multis, quorum ingenium acre subtileque 

 iudicium et hominum commenta explodit et ad omnis procedit religionis 

 contemtionem , quam sibi ipsi non scripserunt. In his contentionibus si 

 indicia reperiri affirmo maturioris aetatis , minime vereor , A. A. , ne vobis 

 bilem moveam, cultissimis viris planeque intelligentibus , me non praeco- 

 nem esse errorum atque vitiorum , quibus , si non parens exstitit , certe 

 inultum favit superioris seculi finis. Et horum quidem vitiorum turn sin- 

 guli homines turn gentes universae gravissimas dederunt poenas. Sed 

 propterea ipsa indicia negligere ineptum est. Adsunt ilia et, quidquid in 

 iis bonae frugis est , hoc nobis ea lege fruendum conceditur , ut usu edocti 

 mala vitemus tune bonis mixta. Quodsi qui tamen haec tamquam Danao- 

 rum dona tirnent, laeti velim meminerint, alia etiam permulta radices 



