126 I. A. C. ROVERS 



que mihi in hac causa displicet negligentia antiquitatis. Quod quum 

 dico, A. A., vereor, ne nonnulli subrideant statuentes, antiquitatern ad 

 nos nihil pertinere. Sed hoc leniter fero; quin aliquid speculae est, ut 

 iidem vel arrideant mihi vel progredi me aequo animo sinant, quampri- 

 mum haec. acceperint: equidem antiquitate admodum delector, multos 

 scriptores Graecos et Latinos magni facio, verum longe abest ut omnia 

 admirer et colam, quae veteres dixerunt feceruntve, et, si quis putat, 

 mihi aetatem nostram eo feliciorem visum iri , quo magis se ipsa compo- 

 nere conetur ad florentissima veterum tempora, truncum me et stipitem 

 habeat necesse est, qui velim rd ddvvara. Sed hie aetatis nostrae causa 

 agitur de generis huraani progressione. Nolumus nullis non opinionibus, 

 quas exemplorum temere allatorum diversitas commendat, tamquam flucti- 

 bus quassari. Nauseam creant clamores ab alterius utrius fortunae fiducia 

 profecti. Ad certam normam iudicium dirigere placet. Praesto est Histo- 

 riologia. Haec notis quibusdam distingui inque varias partes distribui po- 

 test, quo nostrae studiosorum imbecillitati succurratur; sed ipsa una est, 

 omnium seculorum gentes, eiusdem naturae socias, arcto vinculo comple- 

 ctens, minimeque se divelli sinit in gravissimis de genere humano quae- 

 stionibus. Ad earn exigendum est illud, quod haec aetas quaerit. Nostra 

 intueri interest ipsius naturae sortisque humanae imaginem , in gentium 

 vita expressam. 



Ordimur ab Oriente, ubi sunt incunabula nostra. Hinc delatos in Eu- 

 ropam omnium maxime advertunt Graeci et Romani. Alia cernuntur 

 multa. Non sacra eadem , non civilia instituta , non vita domestica , non 

 ingenii excolendi praesidia et opportunitates. Hoc discrmien animadver- 

 tisse parum est. Indolem discriminis sic perspici oportet, ut manifesto 

 appareat , nurn mentis vires , homini inditae , sese paullatirn exserant et ad 

 niaiora tendant. In viam et alia ducunt et vero haec. Oriens sedes est 

 monarchiarum, quas absolutas vocant, eaque regiminis forma, e patriar- 

 chica ratione orta , polygamia omnique vitae domesticae conditione firmatur, 

 Graecia et Italia monogamiam probant et cives eo libertatis sensu ducun- 

 tur, cui in Rebuspublicis suis satisfacere student: illic auctoritas sacerdo- 

 tum>tauta, quanta ubivis fere ceteris nocet ad ingenii cultum, hie gravis- 

 simum ingenii excolendi impedimentum una cum ordinibus a se invicem 



