R A T I 0. 123 



gana; sed, ne in refutandis ineptiis earn silentio praeterrmttam doctrinae 

 partem, quae mihi in hac Academia tradenda inandatur, conferte, quaeso, 

 praesens et pristinum res Romanas explorandi consilium. A quo tempore, 

 instauratis in Italia literis antiquis, vehemens ilia exstitit veteris elegan- 

 tiae admiratio, non fugit praestantissimos viros, ad horum scriptorum in- 

 telligentiam ritus teneri oportere et instituta Romana, quorum frequens 

 apud illos mentio exstat. Sic formae admirationi paullatim accessit rerum, 

 quas dicunt , investigatio , eaque ipsa, SIGONII, PANVINII, MANUTII aliorum- 

 que eruditione fota, eo deinde spectavit, ut, quaecumque Romanorum 

 publice et privatim , in bello et in pace , propria fuerunt , suis quaeque locis 

 disposita, mente comprehenderentur. Haec profuerunt multis tum ad 

 scriptorum historiaeque Romanae explicationem tum ad lurisprudentiae 

 studium. Neque tanien posteris visa sunt sufficere. Nam dubitandi salu- 

 britas , Criticae audacis et severae vigore parta , multorum auctoritatem labe- 

 factavit , et de vinculo variarum partium inter se quaestio orta est et , 

 quomodo singula ex populi indole vel temporum rerumque momentis efflo- 

 ruerint, in disceptationem venit. Vultisne exempla? Antiquissimi Equites 

 baud confundebantur cum Equitibus posterioris aetatis; contra discrimen 

 notari solebat inter eos, qui olim equo meruerunt, et Equites iudiciorum 

 atque Publicanos. Nunc autem in ipso discrimine non acquiescitur ; causas 

 eius a principio explicare placuit omninoque, historia duce, indagare, quae- 

 nam tum Romae tuna in Provinciis diutissime gesta valuerint ad Equites, 

 Senatus adversus populum fautores, a Senatu sensim abalienandos con- 

 ciliandosque consiliis GRACCHORUM. luris peritia aliquando penes solos pa- 

 tricios fuit. Quis eos in tuta tranquillaque possessione se iactantes nihilque 

 mali suspicatos derepente conterruit audacia sua plebi grata? FLAVIUS ille, 

 quern legum actiones et fastos evulgasse ferunt? Non amplius APPII scriba 

 primas in hac quaestione agit et, quantum detractum de eius auctoritate, 

 tantum collatum est in temporum plebeiis secundorum progressionem. Pa- 

 riter temporum commutatio et efficax apud Romanes consuetudinis vis 

 meliora nos docuerunt de origine quaestionum perpetuarum quarn auctus 

 criminum numerus, in quo quum posita omnia esse viderentur, intelligi 

 vix poterat ratio inquirendi in crimina, quae cum populi iudiciis, ductis 

 illis e XII. Tabularum legibus, omnino puguabat. Eadem investigationis 



16* 



