O R A T I 0. Ill 



accurate definivisset , difficillimas etiam de ammo quaestiones tractasset; 

 quales sunt, num argumenta, quibus animus esse demonstratur, ad omnia 

 animalia pertineant, ut haec etiam immortalia habenda sint; num animus 

 una cum corpore gignatur an vero increscente demuni corpore nascatur; 

 quamnam vim in omnem hanc rem habuerit religio Christiana; num ex 

 placito de corporum resurrectione effici queat, ne religionem quidem ani- 

 mum a corpore divulsisse. Sed a iuvene, cui breve temporis spatium con- 

 cessum erat, nimis expostulare noluit Ordo. Laudavit diligentiam et in- 

 dustriam, quae multa in commentatione comparet, mentis subtilitatem , 

 veri reperiendi studium, ingenium, etiam animum, ad quern nihil humani 

 non pertinet,ac scriptionem dignam iudicavit, quae aureo praemio ornaretur. 



Aperta autem scedula commentationis scriptor apparuit GISBERTUS HEN- 

 RICUS LAMERS, qui in has Acadernia ad Theologiae studia se contulit. 



Accedas, ornatissime GISBERTE HENRICE LAMERS! Alterum quod mihi 

 tribuendum datum est praemium, equidem non minus libenter tibi, civi 

 nostro, trado quam alterum HOGENDORPIO, Leidensi. Tua scilicet unius 

 diligentia effectum est, ne cedere Traiectina Academia Leidensi videatur 

 neque Theologis omne praemium deesset! De gravissima quaestione docte 

 pariter et eleganter disseruisti et ita quidem, ut VINKII, praeceptoris tui, 

 sententiam probare visus sis: germanum pldlosophum optimum esse tJieologum. 

 Ita fac pergas ! Bonas Litteras atque Philosophiam cum Theologiae studio 

 ita deinceps quoque iungas ut alteram disciplinam ex altera illustres. Ita 

 Litteris atque Philosophiae , ita Theologiae etiam, per te suus in patria 

 nostra stet honos ! 



Superest ut Rectoris Magnifici munus tandem aliquando depouam ac 

 successori designate tradam. 



Itaque te , LUDOVICE GERARDE VISSCHER ! ex Regis Augustissirni decreto 

 in proximum annum Eectorem Magnificum dico, renuntio, proclamo. 



Accedas itaque , Vir Clarissime , et locum occupa , quein tibi feci vacuum. 



Salve, Rector Magnifice, iterumque salve! Fasces tibi cedo et sigillum: 

 magistratus ornamenta, magistratus etiam onera! 



