110 I. TAHHALL 



nunc futurus videris. Itaque aureum hunc nummurn, oplimi Regis nomine, 

 tibi equidem trado, ut praemium obligationis adimpletae, tu vero illud 

 accipias , ut arrhani obligationis novae erga literas , erga patriam , erga Regem 

 ipsum contractae ! 



Vos quoque accedite, IANE IACOBE SCHNEITHER et BERNARDS DORHOUT 

 MEES ! Non ita felicibus esse vobis contigit ut aureum e certamine praemium 

 reportaretis. Sed est aliquid in magnis voluisse. Tentastis quod alii ausi 

 non sunt nee disceditis ex hoc certamine, nisi ita laudati, ut Groninga- 

 nam et Traiectinam famam egregie tuiti esse videamini. Accipite haec 

 reportatae laudis testimonia et facite ut his, vel maioribus etiam, dignos 

 vos semper praestetis in vestrum et in patriae emolumentum. 



Superest ut de quaestione Philosophica dicam. 



Ordo Philosophiae Theoreticae et Litterarum Humaniorum hanc quae- 

 stionem studiosae iuventuti proposuit : 



//Exponatur, quid ad diiudicandam celeberrimam de animi existentia 

 H quaestionem hac nostra aetate Anthropologia attulerit." 



Unam accepit commentationem , poetae nostri HELMERS verbis insigni- 

 tani: //Het pogen Keifs is grootsch in 't worstelperk der eer." 



Neerlandico sermone lucide et eleganter composita pluribus nominibus 

 haec scriptio Ordini se commendavit. Argumenta tarn eorum qui animum 

 esse negant, quam eorum qui animum a corpore seiungunt, clare expo- 

 nuntur et ex aequo iudicantur, rerurn magis quam temporum ratione ha- 

 bita , ita ut non singulorum scriptorum opiniones enumerentur , sed ad 

 diversa probationis genera attendatur. Haec dispositio, ceteroquin lau- 

 danda, causa fuisse videtur, quare scriptor, Germanorum disputationes 

 praecipue explicans, philosophos et physiologos in Francia, Anglia et Scotia 

 omittendos duxerit. In describenda litigantium causa veri studio, a prae- 

 sumtis opinionibus libero, ductus est, et omnium fere argumeutorum, 

 quae ultro citroque afferuntur, curam habuit, licet eorum nonnulla tetigerit 

 potius quam ab omni parte consideraverit. In diiudicandis probationibus 

 acri iudicio usus est; maiori autem laude dignus fuisset, si copiosius de 

 quaestione dixisset; _ac, quid corpus, quid animum intelligant philosophi , 



