108 I. VAicHALL 



perpendit. Nonnullos fontes, quos consulere et potuerat, et debuerat, 

 plane neglexit. Priorem quidem commentationis partem fusius et plenius, 

 posteriorem vero, eamque graviorem, nee copiose, et minus accurate ex- 

 posuit. Inter rerum causas et effectus nee rite distinxit, neque nexum 

 hos inter atque illas intercedentem , satis explanavit. Porro singula exem- 

 plis, ex historia sumtis, illustrare ac comprobare praetermisit. Latinitas 

 denique prorsus barbara est dicenda. Quae quum ita sint , scriptorem , 

 licet propter industriam suam reique scientiam sit laudandus, praemio 

 tamen ornare non potuit Theologorum Ordo. 



Felicior fuit lurisconsultorum Ordo, cuius de tribus quas accepit com- 

 mentationibus hoc est iudiciuni: 



Ordo lurisconsultorum ad quaestionem propositam: 



// Qui post HUGONEM GROTIUM in Belgio nostro iuris gentium peritia 

 //insignes fuerint viri docti, ordine chronologico recenseantur , deinde quid 

 a in primariis illius disciplinae partibus singuli praestiterint , exponatur." 



Duo accepit responsa, alterum insignitum verbis ROBERT: KOHL: //Es 

 wird erzahlt welche Bearbeiter des Faches aufgetreten sind etc.", alte- 

 rum GOETHII versibus //Damit Ihr doch am Ende seht, das er nichts 

 //sagt, etc." 



Quarum commentationum prior adeo alteri antecellere visa est curn 

 luculenta argument! dispositione , turn vero ingenii acumine et doctrina, 

 ut , quamquam uterque scriptor in tarn amplo lateque patente disquisitionis 

 historicae et litterariae campo nonnullorum virorum doctorum, quae negli- 

 genda non erant scripta, aut silentio prorsus praeterierit , aut non ea qua 

 par erat, diligentia pertractaverit , in his cum GRASWINCKELII et PETRI 

 DE LA COURT, turn NOESTII et VITRINGAE opera, vernaculo sermone edita, 

 vel sic tamen Ordo propter eximia prioris commentationis in primariis iuris 

 gentium locis illustrandis merita, earn aureo praemio dignam existimave- 

 rit; alterius vero responsionis scriptorem, qui non earn, quani postulabat 

 quaestio, ordinis chronologici rationem habuit, in ipsis vero disciplinae 

 partibus tractandis operam collocavit minime contemnendam , honorifica 

 commemoratione defraudare noluit. 



Aperta scedula, priori commentationi addita, nomen exiit DIDERICI 



