R A T I O. 101 



vel eo arguitur, quod ei sodalitio, quod magna parte iuris studiosis constat, 

 praeest theologus; ei vero, quod potissimum theologis constare dicitur, 

 praeest iuris studiosus. In politicis autera rebus si certant, certant in 

 eo utri pluris faciant et patriam et regem. Quid igitur est? Maior iam 

 est studiosorum numerus, quum qui in unum facile cogatur. Genere, 

 studiis, necessitudinibus diversi sunt. Quisque suos maxime amicos, socios 

 et sodales exoptat, eoque arctius firmiusque amicitiae vinculum se contractu- 

 rum existimat, quo minus id ad omnes academiae cives pertinere intelligit. 

 Videor mihi ita explicuisse, quod non probo, imo vero quod vehementer 

 reprehendo. Una est scilicet Academia nostra. Uno vinculo continentur 

 diversa studiorum genera. Itaque cari sint amici, cari propinqui, cara 

 sua cuique studia, at omnes omnium caritates Academia, veluti altera 

 patria, complectatur ! Sola concordia nostra vestraque, generosi iuvenes, 

 florere et crescere possunt res nostrae! 



De civibus Academicis dicenti , triste quotannis imponitur Rectori ofRcium 

 eos breviter commemorandi , qui Academiae parentibusque praematura 

 morte erepti sunt cives. Nam vix, ac ne vix quidem annus praeterire 

 solet, quin nobis eripiatur unus et alter eorum, qui in meliorem spem 

 nobis dati et commendati videbantur. Ita me quoque Rectore tres iuvenes 

 lectissimi, huius Academiae cives, diem obierunt supremum, quorum duo 

 PHILIPPUS WACKER, Essingensis, et IACOBUS RUBENKONING, Amsteloda- 

 mensis, Academiae nostrae ostensi rnagis quam dati fuerunt, tertius 

 GUILIEMUS ROMAR , e pago Amstelveen , scholis nostris vix annum in- 

 terfuit. Sed de WACKERO quidem, Theologo, ex Academia Erlangensi 

 modo hue translate, quum fato functus est, tu, clarissime VINKE! ad 

 funus egregie et pro meritis dixisti, de IACOBO RUBENKONING, cive meo, 

 Medicinae studiis destinato, equidem laetissimam spem conceperam, cum 

 mihi , nominis inscriptionem petens , egregie placeret simplicitate nescio qua 

 cum honestate coniuncta, qua sese paternum nomen et Amstelodamense 

 decus in Academia esse tuiturum promittebat. GUILIELMUM denique ROMAR, 

 Theologiae destinatuin, mater vidua primum Arnhemiam ubi Gymnasio 



