100 I. v A n H A L L 



non placere non poterunt; artes atque doctrinas, tain varias et tarn arcto 

 taraen vinculo inter se coniunctas , circumspiciet easque ex illis potissimum 

 eliget et amplectetur , quae cum ipsius voluntate, ingenio studiisque 

 maxime conveniant, ipsius quippe vitae tabernaculum aliquando in illis 

 collocaturus. Non puer hie in subselliis praeceptori adsidet , ut ex eius 

 ore ea excipiat memoriaeque mandet, quibus doctrinae schema aliquod 

 sibi comparet, quod sane ab ipsa doctrina ita diversum est ut umbra a 

 corpore, ossa a vivo animante; praeceptorem vero adolescens colit et amat, 

 cum eum flagrantem videat eorumdem amore studiorum , quae ipsum quoque 

 tenent , eique de gravissimis argumentis disputanti assiduus auditor adest , 

 ut eo auctore atque duce in interiora penetret Musarum sacraria, earum 

 ipse aliquando antistes futurus. 



Tales , AA. HH. ! cognovimus plerosque eorum , qui in hanc artium atque 

 doctrinarum universitatem confluxerunt , sive in frequentatas iam a se scholas 

 redeuntes , sive nunc primum in eas , numerosiores etiam quam antea , 

 convenientes. Quod si quis fortasse unum et alterum desidferaverit eorum , 

 qui huic Academiae et his nostris scholis quasi destinati esse videbantur, 

 complures praeter exspectationem hanc prae ceteris sibi elegisse doctrinarum 

 sedem grati animadvertimus. Egregie autem id a civibus nostris actum est , 

 ut bonam Academiae nostrae apud bonos existimationem integram serva- 

 rent. Equidem Rectoris munere ornatus fui, non oneratus, atque si 

 legibus Academicis mihi nescio quae auctoritas, imo vero imperium ali- 

 quod aut iurisdictio, in studiosos iuvens delatafuit, ad Rectoria ornamenta 

 id pertinere visum est, potestate vero ilia utendi locus fuit nullus. 



Et vel sic tamen, AA. ! Academicae iuventuti praeter meam vestram- 

 que spem id accidit quod vellem accidisset numquam. 



Academica iuventus^ quae placide hie adsidere vel circumstare videtur, 

 in duo quasi agmina discessit, neque mihi, id tamen strenue totoque 

 animo agenti , neque aliis Academicae iuventutis fautoribus contigit , quin- 

 gentos illos iuvenes in unam vel retinere vel redigere societatem. Quid 

 mirum, si vel profanum vulgus, vel illi quoque, qui harum rerum saga- 

 ciores , aut sunt , aut habentur aestimatores , hie vel generis ordinisve dis- 

 crimen, vel politicarum opinionum dissensiones adesse vel opinentur vel 

 suspicentur saltern! Egregie tamen illi falluntur. Quorum quidem error 



