94 I. VAN HALL 



chis publicis, de apochis in Jiduciam datis cum pacto antichrestico , verbo, 

 de conventionibus ferine singulis, quae circa apochas publicas contrahun- 

 tur, altum est in legibus nostris silentium. Ipsa autem mercium quoti- 

 diana traditio, quae contineri videtur traditione tituli sive instrument, a 

 mercium depositariis sive custodibus subscript!, negligitur prorsus. Deni- 

 que, ut in praecipuis subsistam, codicibus nostris deest ipsa doctrina de 

 actionibus , quam theoriam hodie vocant processus civilis , etsi earn iam 

 desideravit in Gallia cassationis curia, apud nos Clariss. NIENHUIS. Scili- 

 cet doctrinam earn in codice adumbraverant quidem, quibus eius scribendi 

 cura fuit mandata, sed Ordinibus quidquid cum Napoleontico iure non 

 conveniret fere reiicientibus earn ad deliberandum proponere ausi non sunt. 



Superest , ut de ipsa dicendi explicandique dicam forma , quam legislator 

 secutus est. De quo argumento si vernaculo sermone agerem et exempla 

 in singulis fere titulis obvia adferre vellem, dies facile me deficeret. Sci- 

 licet quaestio agitur de vocabulis dicendique formulis, ex antiquitate magis 

 minusve feliciter excitatis, de verborum constructione subinde Francicam 

 quandam vel originem vel imitationem subolente, de sententiis vel obscuris 

 vel antiquis; maxime vero de verborum atque formularum confusione inde 

 orta, quod eadem res saepe diversis vocabulis, subinde vero diversae res 

 una eademque verborum formula significatae sunt. Quominus vero me poe- 

 niteat haec latine quidem plenius exponi non posse, faciunt quae de hoc 

 argumento acute ut solet, et eleganter, et copiose disputavit harum rerum 

 sagacissimus observator ASSENIUS. Quodsi, legislatoris nostri causam susci- 

 pientes, de summa harum rerum difficultate, de codicum in patria nostra 

 novitate, de ipso sermone nostro hac quidem in parte nondum satis for- 

 sitan exculto, disputandum censetis, habebitis me vobis adsentientem ; sed 

 vel sic tamen manet hoc: esse in ipsa dicendi disserendique ratione quae 

 in codicibus nostris emendationem requirant, ut sit plana, simplex, evidens, 

 nostro denique legislatore haud indigna. 



Sed quorsum haec omnia? Num praeter proposition eo fortasse tendit 

 oratio, ut parvi faciendae, despiciendae adeo leges nostrae esse videantur? 



