92 I. TAN HALL 



scholae relinquendas esse, legislations vero esse iubere atque vetare, cla- 

 mitat legislator in Gallia, clamitat etiam legislator patrius; desiderantur 

 itaque eiusmodi placita in primo utriusque codicis libro, inveniuntur vero 

 in secundo, frequentia sunt in utriusque codicis libro tertio. Sed hie 

 doctum sequuntur, planum et subtilem iurisconsultum Aurelianensem , neque 

 negligere audent, quod hie ad rem facere optimo iure existimavit. Me- 

 ministis, AA. ! iurisconsultos , qui cum HENB. CONST. CRASSO in codice 

 conscribendo occupati fuerunt, ipsos quoque iuris doctrinam non neglexisse, 

 KEMPERUM autem eundem in modum pleniorem introductionem codici prae- 

 mittendam censuisse, neutrum vero sententiam suam obtinuisse. Ita con- 

 tigit, ut de legibus interpretandis placita iuris in codicibus nostris deside- 

 rentur, de testamentis vero atque de contractibus explicandis inveniantur. 

 Quo factum, ut analogies interpretatione haec ad ilia trahantur; sed legis- 

 latorem ita parum sibi constare nemo non videt. Attulit autem ilia, quam 

 dixi, POTHIERII in codificatione Francica auctoritas, a qua non satis sibi 

 cavit legislator noster, illud utrique iuri incomniodum, ut, si quid ille 

 minus recte dixerit, id iam legislatoria auctoritate confirmatum sit. Mani- 

 festum exemplum est in vexatissimo loco de obligatione dividua et indwidua. 

 POTHIERIUS hie sequitur MOLINAEUM, in extricatione labyrinild dividui et 

 individui, sed ita ut e labyrintho illq gese expedivisse non videatur. Franco- 

 Galli POTHIERIUSI, nos Franco-Gallos sequimur, qui hie relinquendi et 

 cum iuris interpretibus , sive Hispanis, sive patriis, commutandi sunt. 



Non vacat hie singula percurrere iuris capita, in quibus vera iuris prin- 

 cipia negliguntur, sed unam commemoro ab intestato successionem , ut 

 verbo significem, in hoc longe gravissimo iuris civilis argumento prorsus 

 abesse aliquod iuris principiuni , ex quo regulae de successione adscenden- 

 tium et collateralium explicentur. Neque hie quaero, an praeferendum sit 

 iuris lustinianei principiuni , ex quo ad proximum quemque ornnis hereditas 

 defertur, an feudale illud: p&terna paternis , materna maternis , quod aequa- 

 bilitate sese comiuendare videtur , et quod apud Franco-Gallos CAMBACERIUM 

 habebat propugnatorem. lure consuetudinario hoc, iure scripto illud in 

 Gallia sequebantur et apud nos quoque illud Asingico , hoc Scabinico iure 

 obtinebat; sed tantum animadverto in legislatore nostro aeque atque 

 in Francico, quod iam TOULLIERIUS notat, nullum in hoc iuris loco vel 



