R A T I 0. 55 



tentur, cum Ecclesia commercium habentibus. Unde fit, ut seminariis, 

 quae vocautur, horniletico-practicis huic malo medelam afferre conentur, 

 quotquot Ecclesiae consulimt. Apud nos vero longe alia res est, neque 

 eiusmodi niagnopere desideramus seminaria. Ad Theologian) enim in Aca- 

 demia docendam hie ,. vulgo duntaxat , ii tantum vocantur , qui per aliquod 

 vitae tempus pluresve adeo annos muneris Sacri obierunt officia et praxin 

 ipsi exercuerunt Ecclesiasticam. Iain ab his iure quodam exspectari potest , 

 Ecclesiae iis quam maxime salutem curae cordique esse eosque nihil magis 

 docendo quaerere , quam ut in Ecclesiae usum erudiantur et exerceantur 

 futuri Sacrorum antistites. Cuius gravissimi eiusdemque fructuosissimi 

 officii praestandi ita sibi erat conscius praestantissimus noster NIERMEYERUS , 

 quem unum e mortuis exempli gratia nominasse sufficiat, ut hoc in insti- 

 tutione sua nunquam negligere sibi firmiter animo non proposuerit tantum , 

 sed et fide interposita coram vobis, hoc ipso e loco, spoponderit publice. 

 Cuius ego, pro tenuitate mea, insistens vestigiis, nihil etiam prius habebo 

 aut antiquius, quam eo eniti, ut non tantum eruditi, sed et exculti 

 CHRiSTique amore penitus imbuti atque bene exercitati e schola mea pro- 

 deant Ecclesiae doctores. Qua in re baud facile ornne me tulisse punctum 

 - existimaverim. Namque ea, ni fallor, vivimus tempora, quibus practica 

 haec institutionis Academicae pars omiii modo excolenda sit et promovenda, 

 ut ne muneri suo gravissimo prorsus impar sit , quicuuque , peractis studiis 

 Theologicis , ad populi Christiani commoda curanda vocetur. Et talem 

 omnino , quod gaudemus , suppeditat Academica institatio virium exercen- 

 darum facultatem multiplicem , catechesibus v. c. instituendis, orationibus 

 Sacris conficiendis habendisque , disputatiiuiculis conscribendis aliisque eius- 

 modi pluribus , quin familiaribus etiam doctorum cum discipulis horumque 

 inter se, moderante doctore, colloquiis et ccnsuetudine adeo quotidiana, 

 ut, si his omnibus bene utantur, magis magisque inforrnari possiut ac 

 veluti praxi quadam praevia exerceri studiosi iuvenes. 



Hie , cursu peracto , pedem figere et , causa perorata , orationi meae finem 

 imponere possein , Auditores ! nisi unum adhuc dicendum restaret idque , 

 mea quidem opinione , gravissimum. Aptissimam laudavimus institutionem 

 Academicam , quatenus praecipue lectionibus habendis frequentandisque et 

 quotidiano doctorum usu constat. Et certe quibusnam utantur doctoribus 



