R A T I O. 43 



nus illotis, quod aiunt, manibus illud aggrediantur oportet, quotquot 

 illi totos se dicare ge^tiunt. Quin et de quorumdam mediocritate non valde 

 desperandum est, dummodo apta institutione ad optima quaevis et prae- 

 clara appetenda evehantur. 



De his igitur inter omnes, longa experientia edoctos, satis constat. At 

 ubi iain de apta ilia, qua opus est, futuri Sacrorum antistitis institutione 

 accuratius definienda agitur, multum inter se dissentiunt. Has vero di- 

 versas sententias, sibi invicem plus minusve oppositas, omnes hie recen- 

 sere longum est; nonnullas tamen, potiores saltern, breviter memorare ab 

 hoc loco alienum non videtur. Haud prorsus enim desunt, qui tantam 

 esse optimorum cuiusque generis de disciplina nostra librorum copiam 

 arbitrentur, ut in scholis haud amplius tractetur necesse sit: quos libros 

 si iuvenes domi legant et diurna versent nocturnaque manu , satis docti 

 evadant et probabiles verbi divini 'interpretes. Nee novum quid et inaudi- 

 tum proferunt, qui ita loquuntur. Fuisse iam in alma hac Musarum sede 

 accepimus, RUHNKENII et vero, qui hunc praecessit, HEMSTERHUSII quo- 

 que aetate, qui historianr libris legendis rectius disci perhiberent, quam 

 adeundis Professorum scholis. '/Solitus erat HEMSTERHUSIUS", ut eius utar 

 exemplo, //historian! reipublicae Batavae enarrare, tanta audientium mul- 

 "titudine et adprobatione , ut ilia non solum historiae, sed et prudentiae 

 //civilis institutio haberetur; at. WAGENARII de historia patriae opere edito, 

 f/paulatim deficientibus ad id, quod, ut quidem putabant, iam editum 

 //legere possent, studiis, illae HEMSTERHUSII scholae vacuae relinqueban- 

 tur". Ita quidem de HEMSTERHUSIO eiusque seculi, quam vocat, perver- 

 sitate WYTTENBACHIUS in celebrata ilia , quam edidit , RUHNKENII praecep- 

 toris vitae enarratione. Quern tune temporis recentem errorem ad haec 

 nostra usque tempora non tantum permanasse, sed et, quod de fama dici 

 solet, crevisse eundo, vehementer sane dolendum est. Falluntur enim 

 egregie, me quidem iudice, qui librorum usum dornesticum lectionibus 

 publicis frequentandis praeferunt, nee sua bona norunt cives Acadernici, 

 qui has lectiones negligunt, ne pereant scilicet domestica ilia studia. Quae 

 quidem studia longe abest, ut parvi faciam aut supervacanea existirnem, 

 quandoquidem sine sedula exercitatione privata, adhibitis, quae praesto 

 sunt, doctrinae adminiculis, ne optima quidem quidquam prodesse potest 



6* 



