42 J. J. P R I N S 



liberentur Deoque reconcilientur : quis tandem est , Auditores ! qui haec 

 omnia ceteraque hue pertinentia non maxima putet et ad patriae hominum- 

 que generisque adeo human! salutem promovendam efficacissima? O terque 

 quaterque beatum mortalem , qui, auspice Deo, ad exemplar primogeniti , 

 quern nobis dedit, eius Filii, aliis salutis auctor efc suasor ac veluti dux 

 existit ad vitam aeternam eamque beatissimam ! Profecto , summi PAULI 

 Apostoli effatum est fide dignum: //Si quis episcopatum appetit, 

 //ad bonum opus adspirat." 



lam vero ad hoc tale tantumque numus bene gerendum futurum Sacro- 

 rum antistitem quovis meliori modo formandum et instituendum esse, inter 

 omnes huius rei peritos , nostra quidem aetate , satis constat. Fuerunt 

 sane inter antiques Teleiobaptistas, et sunt fortasse etiamnunc, qui 

 unumquemque hominem Christianum , dummodo aliquem rerum usum et 

 non nimis vulgarem doctrinae Christianae cognitionem cum pietate coniun- 

 geret, ad obeunda muneris illius officia satis idoneum haberent. Et Qua- 

 keros notuni est verbi divini ministris, proprie sic dictis, adeoque veri 

 nominis Theologis , pro instituti ratione , facile carere , ita ut sine his suam 

 Ecclesiae familiam tueri conentur. Sed ne Q u a k e r o s amplius curem , 

 quippe quorum magis laudanda sit animi pietas morumque integritas quam 

 Ecclesiae docendae ac regendae sapientia, recentiores certe Teleioba- 

 ptistae, antiquo errore reiecto, Theologiae disciplinam ad bene gerendum 

 munus sacrum omnino necessariam esse, non verbis tantum pronuntiarunt, 

 sed et re factisque palam ac publice ostendunt. Quid? quod et hodierni 

 in patria nostra, qui dicuntur, Separatistae, postquam per aliquot 

 annos cerdonibus, sutoribus aliisque eiusdem notae hominibus indoctis tan- 

 quam doctoribus usi fuerunt , iam sapienti consilio , ut scilicet res suas 

 melius curarent, scholam condiderunt qualemcunque Theologicarn , unde 

 novum prodeat, magis cultum ac politum, antistitum Sacrorum genus. 

 Nee mirandum sane. Quamvis enim ad munus suum veluti natus sit 

 oporteat Sacrorum antistes variaeque in eo requirantur mentis animique 

 dotes baud vulgares, vel sic tamen ipse non nascitur, sed fit. Doctrina 

 vim promoveat insitam prorsus necesse est, et sine diligenti exercitatione 

 naturalis parum valet ingenii bonitas. Quo gravius porro et utilius est, 

 de quo dicimus, munus et quo plura sunt et graviora eius officia, eo mi- 



