R A T I 0. 23 



miraminine, A. A., tale vaticinium? Quid mirum, hostem, quamvis 

 benevolum, desperasse de iis qui omnem ferme ipsi spem de se deposuis- 

 sent ? Quid , eum desperasse , ubi animadvertisset duorum potentissi- 

 morum regum, LUDOVICI XIV et CAROLI II, vires coniunctas, adauctas 

 etiam Germanoruin conducticiis copiis , hanc unam exiguam Rempublicam , 

 oinni auxilio destitutam, internis insuper dissensionibus districtam, in- 

 festissimo bello obruentes? Sed et alia impendentis nee fugienclae cladis 

 omina erant. Mitto istam civium socordiam et per commercia et divitias 

 desidiam. Neque arguo imprudentiam qua ille nostrates reprehendit 63 ), quippe 

 nimium fretos sociorum auxilio foederumque sanctitate, incaute fidentes 

 Gallorum blanditiis, quibus insidiosis circumveniri sese passi fuissent. Sed 

 apprime urget 64 ), eos rem suam militarem, seu perversa parcimonia, sive 

 invidia quadam motos, sive tandem aliis de causis, ruere et pessumdari 

 sivisse; mox autem, ubi discrimen adesset, hostisque instaret, correptas 

 repente copias in plurimas per omnem finium ambitum urbes munitas dis- 

 persisse , quasi singulis his servandis servaretur patria , dum contra opor- 

 tuisset collectum et compacturn agmen hosti irrumpenti, quo maxime 

 impetus foret , obiicere. En , inquit , causas cur interiit inclyta haec 

 Respublica. Caeterum (ita philosophans concludit 65 )) tranquillo quilibet gu- 

 bernator est. Et fateor nihil difficilius esse quam ante casum salubria dare 

 consilia, nihil facilius, quam post eventum probabiliter disputare. Saepe, 

 quod speculantibus nobis veri speciem habet, experientia vanum esse 

 arguit, et mala initia bonum exitum habent. Igitur in hoc uno acquiesca- 

 mus: In Deo solo inesse sapientiam et felicitatem: mortalium autem eos 

 esse sapientissimos , qui paucissimos committant errores, hosque beatissi- 

 mos, quibus rarissime occurrat adversa fortuna. 



Et profecto, quae sit mortalium prudeutia ostendit eventus, qui longe 

 diversus ab huius sapientissimi viri divinatioiie exstitit. Rediit in ipso 

 discrimine antiquus Batavis animus, hosteinque superbum e media patria 

 repulit, mox finibus ipsis eiecit. Exortus est hoc ipso bello GUILIELMUS 

 ille Tertius , sospitator Patriae, Europae vindex, LUDOVICI debellator: 

 quern mox olasse Batava advectum liberatorern et regem Britanniae TEM- 

 PLIUS erat aliquando salutaturus 66 ). 



