O R A T I 0. 21 



Frustra hi (inquit) Gallos aemulari student habitu , vestitu , sermone , victu , 

 quin imo amoribus et libidinibus. Et e mea sententia aliquanto peiores 

 evadunt quam oporteat, affectantes meliores videri quam opus sit, personam 

 agentes ridiculam quum potuissent esse viri spectati et venerabiles si sat 

 habuissent sui similes esse, popularesque virtutes colere. Caeterum (benigne 

 addit) et hi genus sunt hominum affabile et politum; et quae obeunt 

 munera publica probe et laudabiliter gerere solent. 



Talibus propemodum gentis Batavae indolem, usus. et mores TEMPLIUS 

 exponit. Et hie iam rivos claudere licuisset, nisi aliquid superesset quod 

 rnihi certe commemoratione dignissimum videtur. Audivimus enim aucto- 

 rem opinantem , priscam huius populi virtutem sensim evanuisse , eosque 

 per commercia, per opes, per otia et desidiam ingenium torpescere sivisse. 

 Sed aliud insuper addit monitum quod gravius etiam videtur , turn si rem 

 ipsam, turn si materiem rei spectas. Nam illud poetae: 



Felix qui potuit rerum cognoscere causas! 



baud absonum argumento putabitur. 



In universuin , inquit 55 ), omnes penes hos cupiditates et animi rnotus segnius . 

 cientur quam apud alios. Rixae rarae nisi inter vinolentos; item vindictae 

 et aemulatus. Graviores sunt quam ut sciant, quid sit gaudiis exsultare, 

 frigidiores quam, quid amare. Potando forte nimis indulgent: quam rem 

 non adeo sanitati conducere existirnem , ut ipsis videtur , attamen e neces- 

 sitate sustinendi et stimulandi sub hoc tristi et nebuloso coelo ingenii 

 excusabilem 56 ). De amore autem nonnunquam disseritur inter iuventutem, 

 sed ut de re auditu rnagis quam usu nota. Equidem vidi aliquos qui 

 amatores satis probabiliter referrent, nullum vero pectore spirantern Cupi- 

 dinem. Sive adeo libertatis studiosi sint , ut ne dominam quidem ferre pos- 

 sint , sive toti in ea cura negotiorum , quam illis inesse novimus ; nam nulla 

 re efficacius expellitur anaor , qui fugit ubi non solus totum animum occupat. 

 Nee profecto ipsas puellas curare reor , utrum diviniore flamma ardeant proci. 

 Matronis autem pudicitia innata est et hereditaria, ut probitas viris. Vitam 

 agunt domum curantes, moderantes familiam, exiraia fama fruentes. 



Certe ita leniter subridens non parum laudis tribuit nostratibus auctor, 



