168 I. HISSINK IANSEN 



auimalium. Generatio per vicissitudinein , quam in nonnullis aniraaliuui 

 speciebus inferiorum ordinum detexerunt, et IOHANNIS MiiLLERi inven- 

 tmn, qui evolutionem limacum in holothuriis, utrumque animal ad 

 longe dissitas fauiilias pertinet,' observavit, possent fortasse argumento 

 esse evolutionis per gradus organismorum diversorum, unius ex altero, 

 sed neutiquam exempla obferunt ortus corporum organicorum e materie 

 anorganica. 



Materies cum suis proprietatibus hodie eadem est, quae initio rerum, 

 nempe ea periodo temporis, qua certo ex geologicis investigationibus novi- 

 mus, terram fuisse et qua circuitus materiae, quern paulo ante adumbravi, 

 non exstitit. Itaque materia sola cuni suis proprietatibus non sufficit, uti 

 decent, ut ex anorganicis qualibuscumque organica corpora evolvantur. 

 Indagatio causae ultimae istius evolutionis sine dubio extra fines sita est 

 empiricae naturae investigationis. Quodsi tamen quaerimus quae ilia causa 

 sit, neque quidquam sumere velimus praeter materiem et eius vires mecha- 

 nicas et physicas et chemicas, necessario perducimur ad conclusionem , cau- 

 sam primam onmis formationis organicae esse aenigma, quod solvere nullo 

 modo valemus. 



Sitne igitur absurdum, sicuti esse putant philosophi nostri, in prima 

 ilia formatione corporum organicorum pariter atque in prima omnis materiae 

 forrnatione cernere velle vestigium creatoris omnipotentis , qui, ratione et 

 via , quae nostrae mentis intelligentiam superet quae proinde supra investi- 

 gationem naturae humanae posita sit, omnem illam varietatem plantarum 

 et animalium protulerit? Utrum vero hac in re statuere debeamus direc- 

 tam actionem creatoris, an indirectam, an sumere sensim procedentem 

 evolutionem animalium et plantarum quaestio est, quae extra argumen- 

 tum, quod tractandum mihi sumsi, est posita. 



Quodsi disciplina physica, uti decet, modeste loquatur, neque verbis et 

 vocibus ignorantiam suam praetexere studeat, fateatur necesse est, ortum 

 materiae, principium hodiernae universi conditionis res incognitas sibi 

 esse: verum esse, se sedula perscrutatione cognovisse evolutionem sensim 

 procedentem in materie e qua res formatae sint, quae tameu evolutio 

 ipsa pluribus locis profunda caligine obtegitur, sed tandem se perscrutando 

 pervenire ad eiusmodi materiae conditionem quae ex anteriore aliqua deduci 



