172 I. HISSINK IANSEN 



haberi nonnullos incolas, qui paene animalibus potius quam hominibus 

 similes, vitio congenito, cerebrum habent, quod debitum in modum non 

 sit evolutum. 



Ecce! enumeravi observationes aliquot, quae licet non omnes eiusdem 

 momenti sint, tamen certo decent, non solum cerebrum universe esse sedem 

 actioiiis psychicae , sed etiam arctum inter partem illam et actionem psy- 

 chicam nexum esse, sanum cerebrum requiri ut psychicae actiones vigeant; 

 esse necessitudinem quandam inter magnitudinem , formam et compositionem 

 cerebri et functionem psyches: nee tamen plura hoc modo docemur. Philo- 

 sophia ilia tamen ultra procedit; nobis refert ex eiusmodi observatis patere, 

 magnitudinem , formam et compositionem cerebri contineri ratione directa 

 cum magnitudine, intensione facultatis psychicae. Sed talia ex illis efficere 

 non licet, si quid verum sit quaeramus; minime vero licet in re tarn 

 obscura et controversiis multis agitata. Sed ponamus investigationes nostras 

 iam eo pervenisse, ut tale quid inde efficere liceat, vel si mavis ratiocinio 

 analogico nos ad talem conclusionem perduci, potestne ideo concludi, quod 

 philosophi nostri volunt, cerebrum non solum esse organon principii altioris 

 naturae per ipsum actionem suam manifestantis , quod psychen appella- 

 mus, sed cerebrum et psychen unam esse et eandem rem? 



Concede eos plura adferre, quibus thesin suam probent, quae nee 

 silentio omnia .praeterire licet. Provocant ad effectum a nonnullis formis 

 actionis psychicae in partes diversas corporis, ad pallorem e terrore, ad 

 ardorem faciei in ira, ad ruborem per vultum in pudore suffusum, ad 

 animi pathemata multifaria , quae mutare valent indolem lactis materni , caet. 



Causa horum phaenomenorum omnium sine dubio sita est in nervis par- 

 tium ita affectarum, qui magis minusve e directo cohaerent cum cerebro. 

 Quid iam fiat in cerebro in animi affectu et in quacumque actione mentali 

 prorsus nos latet; sed phaenomena mox enumerata certo decent cerebrum 

 in his animi affectibus moveri et simul origines certorum nervorum irritari. 

 Verum quaerimus, sitne hoc documento, cerebrum et psychen unam ean- 

 demque rem esse? Minime quidem! non magis ac motus, quern manus 

 perficit, ut rem, quam video, prehendam, in quo motu voluntas id faciendi 

 conditionem provocat in cerebro , quam irritatio nervorum motoriorum brachii 

 sequitur. 



