174 I. HISSINK IANSEN 



Ipse VOGTIUS, prae multis huius doctrinae antistes, testatur: //nos plane 

 nescire qua ratione materies nervorum agat, quatenus nos observemus, 

 principium actionis, quod per totum organism urn pateat, omnes eius motus 

 ordinet, omnes perceptiones colligat, in perpetua esse quiete et stabilitate. 

 Nullam observare possumus rnutationem in fibrillis nervorum, sive agant, 

 sive quiescant. Scientia nostra structurae cerebri perexigua est; cogno- 

 vimus formas quasdam externas in mole materiae, de structura penitiore, de 

 elementis organicis partis vix quidquam didicimus." 



In tarn exigua copia instrumentorum cognoscendi conclusio, quae satis- 

 faciat postulatis disciplinae accuratae, deduci nequit, nee physiologia de ea 

 re quidquam affirmare potest; nam quamdiu modus incognitus est, quo 

 cogitationes fiant, duae res accidere possunt, nempe, ut aut psyche 

 ornnino existat, quae a cerebro seiuncta sit; aut cogitatio et omnis 

 psyches actio non nisi cerebri functio sit. Et tamen illi certo hie pronun- 

 ciare audent , ita ut quaeras , num obliti sint superbi dicti sui : // argu- 

 mentum ex observatione ductum neminem effugere posse , ipsam rem factam 

 liic dominari ! " Videntur omnino ! Sed est consequentia uecessaria princi- 

 piorum positorum: vires et materies a se invicem seiungi non possunt, 

 vires non sunt nisi proprietates materiae. Ista placita, quae tendunt in 

 negationem numinis supra materiem positi, etiam perducere debent ad 

 negationem altioris cuiusdam in homine principii a materie separati, et hie 

 quoque philosophi illi, certam demon strationem postulantes, aut iactantes, 

 ad fidem suis verbis habendam demittunt suos discipulos. 



Cum doctrina de animo et corpore unum quid efficientibus , non divel- 

 leudum, turn doctrina de psyche per se constante, si censeantur ad 

 uormam disciplinarum physicarum , hypotheses sunt : sed philosophi illi suam 

 hypothesin veritatem esse iactaut. Nullus autem eorurn adversarius, qui 

 non plane rudis sit in naturae investigatione, defendet doctrinam de animo 

 per se constante habendam esse veritatem ex eiusmodi investigatione de- 

 ductam, etiamsi alia via, quam naturae revelatioue, ad firmam fidem 

 ei habendam pervenerit. 



Quodsi igitur cognitio compositionis et functionis cerebri, quodsi 

 investigatio physiologica coniuncta cum iis quae docuit anatomia et phy- 

 siologia comparata non ducat ad evideutiam in his rebus, quaerere posse- 



