202 W. H E C K E R 



De zee alleen , het vrije , voor alien geopende veld , vermag de beschaving 

 door algemeener verkeer van menschen en door naauwer verbinding van 

 volken voort te planten; zij was 't, die Phoenicie, den grooten handelstaat 

 op de smalle kuststrook van den Libanon, een nieuwe wereld ontsloot voor 

 den nijveren geest. Phoenicie verwijdde de grenzen der aarde, ontdekte 

 en bevolkte over het nog ongetemde element de verste gewesten , zette 

 zijn eigen havens open, legde tot diep in 'toosten straatwegen aan, bouwde 

 steden in smaakvoller trant dan die van Indie, Mesopotamia, Perzie, 

 Aethiopie en Aegypte, scherpte zich op uitvindingen en verbeteringen , op 

 berekeningen en ondernemingen , verwerkte de voorwerpen der natuur en 

 bracht ze in andere handen en landen en leerde ze gebruiken tot verfijncler 

 levensgenot. Bij eene handelsnatie ontwaakt ongevoelig het besef van per- 

 soonlijkheid , het vertrouwen op eigen kennis en kracht; van daar in Phoe- 

 nicie voor 't eerst een vrije volksgeest, een dernocratisch zelfgevoel. De 

 handelsjaloersheid echter, op godsdiensthaat na de bekrompenste, verlamde 

 het bondgenootschap der phoenicische steden , waardoor ze, elk aan haar eigen 

 lot overgelaten, voor ieder veroveraar bukten; ja zij maakte ten laatste dat 

 bedrijvige, nijvere volk, ten gevolge van een onverbiddelijk afsluitings- en 

 monopoliestelsel , tot de doodvijanden der algemeene beschaving die zij eens 

 zoo weldadig gekoesterd hadden. Bij Salamis vochten de Phoenicia's het 

 hardnekkigste tegen de Grieken. Evenzoo stond het later tusschen Venetie 

 en Genua, tusschen onze republiek en Engeland. Ook verzwolg het ma- 

 teriele handelsbelang alle hooger belang ; geen vaderlandsliefde , geen krijgs- 

 wezen noch letterkunde en, evenals in Aegypte en later te Rome, stond er 

 de wetenschap in dienst der practische behoeften. 



Carthago, het Londen der oude wereld, bracht met hare sterke, uit aller- 

 lei tongen en talen zamengestelde land- en zeemacht , met hare sluwe doch 

 bekrompen politick, met hare geslepen diplomatic en wreede dwangmaat- 

 regelen als die der latere volken van Europa in Oost- en Westindie, hef 

 handelsbeginsel op nog grooter schaal over dan haar moederland, totdat zij 

 voor Rome bezweek, evenals vroeger Azie voor Griekenland, in een worstel- 

 strijd tusschen de twee van aanleg en aard vijandigste rassen , een worstel- 

 strijd na eeuwen hernieuwd in de vlakten van Andalusie, in de velden van 

 Palestina , aan de boorden van den Bosporus tot voor de poorten van Weenen. 



