214 W. H E C K E R 



op het gebied der zedelijkheid gedaan is en dat die te beter beklijven zal, hoe 

 meer voortaan in 't huisgezin de opvoeding, in de maatschappij de arbeid 

 van ligchaam en geest , in den staat de burgerlijke vrijheid aan de eeuwige 

 wetten van 'tware, schoone en goede beantwoordt. 



Mocht de geschiedenis eens getuigen , dat ook onze tijd daarin niet ach- 

 tergebleven is! 



Edelgrootachtbare Heeren , Curatoren der groningsche hoogeschool ! Mocht 

 ook de geschiedenis dezer stichting eens van mij getuigen, dat ik niet 

 achterbleef in de dienst van 't ware , schoone en goede ! Zij U zulks , ook 

 van mijnentwege, eene waardige voldoening voor de zorg die Ge aan hare 

 belangen wijdt ! In die hope en doordrongen van de dure plichten der taak 

 die mij wacht, mag ik mij vleijen dat te dezer ure geen stem U aange- 

 namer zal zijn dan die van 't warme plichtgevoel , later geen hulde 

 gewenschter dan die der trouwe plichtsbetrachting, waartoe ik mij met ai- 

 de kracht van een vasten wil en voile overtuiging verbind. Verre is en zij 

 van mij de waan, als werden door weidsche beloften verplichtingen vervuld 

 of gewaarborgd; en meen ik dies met betuigingen voor de toekomst spaar- 

 zaam te mogen zijn, zoo dringt zich toch de wensch op mijne lippen: 

 dat nooit mijne daden tegen mijne woorden getuigen ! Verre is en zij van 

 mij de waan , als of ik met deze waardigheid de hoogste eere behaald , den 

 hoogsten lof ingeoogst , den hoogsten trap beklommen zou hebben ! Inte- 

 gendeel, op nieuw en meer nog dan ooit gevoel ik den brandenden ijver 

 in mij aangeblazen, om, als priester der wetenschap, tevens haar jongere 

 te blijven, ten einde al dieper en dieper in hare goddelijke geheimen door 

 te dringen en de vruchten daarvan in woorden en daden te openbaren. 

 Het einde alleen zet de kroon op het werk ; dat einde beschame mij niet ! 

 En voelde ik al ooit mijn ijver verflaauwen, dan zal de gedachte aan de 

 eervolle onderscheiding die mij tot dezen leerstoel riep mij met frissche 

 kracht en volharding omgorden. Dan, zulks verhoede mijn goede geest, 

 door mij, buiten mijne verplichtingen jegens de maatschappij en den 

 staat , ten einde toe die jegens mij zelven te doen gedenken ! 



Hooggeleerde Heeren, zeer geachte Ambtgenooten ! Onder even aange- 



