R E D E V E R I N G. 215 



name herinneringeu als blijvende indrukken en blijde voorteekens zie ik mij 

 aan uvve zijde geplaatst, in uwen kring opgenomen. Aan uwe zijde ge- 

 plaatst, om met U den bloei der hoogeschool te helpen bevorderen door 

 de belangen harer kweekelingen met naauwgezetten ijver ter harte te ne- 

 men; in uwen kring opgenomen, om de uren van ernstige inspanning en 

 studie door de genoegens des gezelligen levens te verpoozen. Most ik mij 

 daartoe nog in uwe genegenheid aanbevelen ? ik , door velen Uwer ge- 

 wenscht , bij alien welkom ? Mag ik het , zonder U te miskennen , zonder 

 zelf onbescheiden te worden? Beschaamd gevoel ik mij eerder dan stout 

 genoeg om van uwe welwillendheid nog nicer te verlangen. Ontler U 

 zijn er, die mij aan hunue voeten zagen gezeten en door latere vriendschap 

 de kroon op hun onderwijs wilden zetten; onder U zijn er, die mij in 

 mijne studien, in mijne loopbaan volgden, ondersteunden , bemoedigden; 

 onder U , die in mijne blijdschap zich verheugden , die in mijne droefheid 

 (ook voor zoo kort nog!) als hunne eigene deelden. Bij den wensch dat 

 Ge mij die genegenheid en vriendschap, waarop ik roem clraag, voortaan 

 bij vertrouwlijker omgang en gemeenschappelijken werkkring niet onwaardig 

 bevinden moogt, zij U rnijn hartelijke dank gebracht! 



Ook onze betrekking, edele Jongelingen, sieraad dezer hoogeschool, 

 dagteekent niet van heden of gisteren. Mij heeft ze niets dan genoegelijke 

 ondervindingen geschonken, niets dan zoete herinneringen achtergelaten. 

 Trachtte ik vroeger voor U te zijn wat ik moest, wat ik kon^ bij het 

 nader toehalen van den band, bij 't verwijden van den kring mijner werk- 

 zaamheden, wensch ik dat in de volste mate te blijven, niet omdat het 

 mijn plicht is alleen, inaar ook de behoefte mijns harten. Mij plechtig 

 aan U en uwe belangen verbindende, roep ik tevens met klem uw bond- 

 genootschap in. Ons wacht eene schoone maar zware taak. Overal waar 

 op het veld der geschiedenis onze voet zich zet, is heilige grond, overal 

 het gebied van den geest die door daden van zich getuigt. Begeleidt mij 

 op dien weg met open oog , met vrije borst , met een hoofd verhelderd en 

 met een hart verwarmd door den blijden zonneschijn der wetenschap, om 

 in de lente des levens de zaden van 't eeuwig goede, ware en schoone in 

 U welig te doen opschieten en om bij tijds het heiligdom der waarheid en 

 vrijheid binnen te treden. Deinst niet terug voor naauwgezet, onpartijdig 



