R A 1 I 0. 227 



quidera qui male scribendo assuescunt aut legunt male ab aliis scripta, 

 sensuin venustatis et elegantiae Latinae amittant necesse est. Saepe quae 

 olim docti scribebant, non erant Latina, sed propria quadam lingua con- 

 scripta, de qua tacito consensu inter erudites convenerat. Quam consue- 

 tudinera si quis suae disciplinae causa revocatam velit, ut, si minus ornate 

 aut Latine, plane tamen et dilucide cum exteris communicare possit, quae 

 velit, aeque hoc nobis ferendum est, ac si alio sermone omnibus noto velit 

 uti; Philologiae vero causa non debeo optare. Pluris facio veteres, quam 

 ut ea de causa lectos velim , ut quis aliquando male scribere possit. Ac 

 si ilia re studium antiquarum litterarum esset sustentandum , desperandum 

 profecto esset de causa, quae tali auxilio indigeret. 



Adhuc expositum est , AA. , de studio linguae Latinae non temere aliquan- 

 tum imminuto. Hinc vero si quis efficiat, morem Latine loquendi et scri- 

 bendi prorsus esse abrogandum, plane me dissentientem habebit. Optabile 

 mini videtur, ut in argumentis cum antiquitate nexis usus ille maneat in 

 theologia et iurisprudentia , in philologia plane necessarium. Qui bene 

 scribit et Latine , is est dicendi artifex. Atque haec ars a viris doctis 

 pluris fieret, nisi nocuissent ei studia inconsiderata litteratorum quorun- 

 dam , qui nimia CICERONIS admiratione incensi nihil analogiae , nihil reliquis 

 auctoribus tribuerunt si CICERONIS auctoritas abes*set, et tarn diligenter 

 eius verba, metaphoras, sententiarum structuras et numeros sunt rimati, 

 ut omnium esset una orationis forma et proprium singulorum ingenium in 

 scriptis vix internosceretur. Veruntamen quot sunt argumenta , de quibus 

 ille ne cogitavit quidem! Ad quae pertractanda ne circumitione elumbi 

 orationis nervi eliderentur non erant repudianda aliorum vocabula. Sed 

 t'uerunt, qui parum illud reputantes librorum Tullianorum centonibus im- 

 menso labore collectis quasi musivum opus facerent, in quo 



lepide lexeis compostae, ut tesserulae omues 

 arte pavimento atque emblematc vermiculato. 



Ab Itah's, qui LEONIS X tempore Romae erant, haec ars profecta est, 

 qua quidem ita gloriabantur , ut quotquot extra Italiam nati essent eruditi, 

 naso suspenderent adunco, et auderent barbaros vocare, quod latum un- 

 guem a CICERONE differrent , praeter unum LONGOLIUM , qui quidem , ut 

 ad CICERONEM se conformaret, per quinque annos non alium librum ullum 



__ 29* 



