226 C. M. FRANCKEN 



evolverat. Et erant illi eximii viri tanta stultitia an furore, ut nullum 

 vocabulum nisi ab illo usurpatum sibi permitterent , ut exempli gratia 

 Twcarum reges dicerent reges Thracum, quia CICERO Turcas non novisset. 

 Quanto rectius QUINCTILIANO praebuissent aurem de putida CICERONIS 

 imitatione monenti, quam nugas illas canoras sectati essent, quae et antea 

 ANGELO POLITIANO ! ) , et post optirnis philologis bilem moverunt. Graves 

 illi sed meritas poenas dederunt ERASMO, utpote digni in quos iactaret 

 Horatianura illud imitator es servum pecus! Neque tamen postea defue- 

 runt, qui unum CICERONEM inordicus ad iniitationem tenerent, et, siquandu 

 verbum incidisset illi ignotum , summopere gravarentur. Ex quibus centum 

 annis post LEONEM INCHHOFERUS quidam, ceteroquin obscurus homo, quasi 

 divino instinctu affirmavit //beatos in coelo Latine locuturos." Et ERNESTII, 

 quamquam longe ab his ineptiis abest, tamen diligentia hoc in genere 

 nimia fuit. Ac vellem hoc tempore omuis ilia Ciceroniani stili aifectatio 

 abesset; sed vereor affirmare. Plures nunc sunt censores quam scriptores; 

 inde fit , ut qui ipsi numquam aut male Latine scribant , si quando alterius 

 scriptum oblatum est, tarn avide in errores involent, ac si summa res pu- 

 blica agatur. Ita facile deterrent a scribendo eos, qui nulla necessitate 

 ad Latine scribendum compelluntur. Ex illorum ineptiis illud est, quod 

 non Christiana religio sed Christiana doctrina dicendum affirmant; classicos 

 auctores tibi non permittunt , sed classicos auctores qui vocantur , nimirum 

 ut significes, scire te, GELLII tan turn auctoritate illud vocabulum defendi; 

 et quam vis studiosissimi Tulliani verborum circuitus et ubertatis, tamen 

 periodum et cicumlocutionem vix admittunt. Sed imprudens iam in plagas, 

 quas illi tendunt, incidi, quum dicebam posse quemquam male Latine 

 scribere, et auctores loquebar. Quocirca quantocius ex his ego angustiis 

 einergo. Et vereor ne graves petulantiae poenas subeam. 



CICERONIS virtutes, AA. , ut summae, ita vitiis proximae sunt. Orator 

 est unus in paucis egregius, sed ubique et nimis saepe orator. Est in 

 epistolis etiam, ubi ornatuna habeat quendam sibi proprium ac paene 

 dixerim naturalem, quia non inter scribendum studiose ab illo quaeritur, 



') Cf. MENCKENII hut. vitae Any. Polit. Lips. 1736, p. 197. De Inchofero cf. WAI.CH, 

 hist. crit. Latinae lingnae, Lips. 1729, p. 212. 



