R A T I 0. 237 



Graecis maiori cum emolumento bonarura litterarum operam suam colloca- 

 tum iri existiment; Graecos auctores, quo sint plures et difficiliores , eo 

 maiorera divinandi.copiam dare. Quod etsi ex parte verum est, non tamen 

 oranes a Latinis deterrere debebat; quas constat a renatis litteris indefesso 

 studio et labore a praestantissimis viris excultas; ea vero ratione excultas, 

 ut largum illi campum, in quo vires exercerent suas, posteris reliquerint. 

 Quod breviter etiam exponere raihi propositum est. 



Et quoniam interpretatio an intelligentia critices fundamentum esse debet, 

 iudicandi autem et eraendandi ratio et sollertia philologi praecipuum munus 

 est, de utroque deinceps dicendum. 



Etsi ipsa veritas temporum vicissitudine et ludibrio exemta est, nemo 

 tamen est paulo excultior, quin noverit temporum ingenium etiam in scientia 

 excolenda aliquam vim habere et momentum , ut ne philosophia qtiidem , 

 quae omnium maxime se ipsa contenta et supra vulgarem sortem erecta 

 videatur , huius rationis sit expers. Etenim cuique aetati sua sunt studia , 

 eruditis quoque aequalium sententiae et voluntas ex parte certe communes 

 sunt; sponte sequuntur quae ipsorum aetas curat, negligunt quae aequa- 

 les respuunt. In philologia quidem, si quid video, iudicandi libertas in- 

 crevit , simul imminuta est rerum traditarum fides , in quo saeculi nostri 

 ingenium facile agnoscitur. Antiquiores interpretes, qua erant reverentia 

 veterum, raro, si quid minus recte dictum esset, notabant; vulgo ita 

 versabantur in explicatione , ut, si quid difficultatis offenderent, quidvis 

 crederent potius quam aut errasse scriptores, aut minus perspicue scri- 

 psisse, aut parum recte rationem conclusisse. Explicabant potius singula 

 verba et constructiones , quam sententiarum nexum explorabant et argu- 

 mentorum pondus et partium cohaerentiam. Nostra praecipue aetate ac- 

 curata fontium indagatione historicos subinde errasse aut sublestae esse 

 tidei et auctoritatis , aut parum ipsos in consulendis antiquioribus libris 

 iudicio valuisse compertum est ; CICERONEM in philosophia explicanda sub- 

 inde titubasse creditum. Poetarum non longe diversa ratio videtur, ex 

 quo diu multa tacito praetermissa esse, quae sanae menti aut testimoniis 

 antiquitatis aut usui loquendi obstent, recentiores contenderunt. Hinc 

 factum ut interpretis rnunus non in sententiae enarratione subsistere possit, 

 sed in philosophis multo diligentius in totius libri ratiocinationem sit in- 



