11)0 \V. H U C K E R 



Hoewel de staat en bet staatsleven op recht, waar alien met volkomen 

 gelijkheid in deelen, berust, zoo maakt het er echter bet einddoel niet van 

 uit. Aan den hoogsten eisch der rede voldoet alleen de zedelijkheid , als 

 bet goddelijke in den raensch , uitwendig met al den rijkdom barer ontwik- 

 kelingen en verschijnselen in bet kleed der geschiedenis gehuld , gegrondvest 

 op wetteu, die, zoo als Antigone bij SOPHOCLES zegt, niet van heden of 

 gisteren zijn , rnaar zonder einde leven , zonder dat iemand weet van waar of 

 wanneer ze kwamen: 't eeuwig voortbrengsel en afdruksel van den onsterf- 

 lijken geest , van de rede die uit God is. Die rede moet zich l in alle den- 

 ken en doen openbaren en handhaven, om een staat tot een zuiver zedelijk 

 ligchaam te maken, om al wat het recht als schuldigen plicht gebiedt, 

 door bet zedelijk beginsel, d. i. door innerlijke overeenstemming en vrije 

 verkiezing , te veredelen tot deuyd. In deze atmosfeer van hoogere plichts- 

 en deugdsbetrachting ontluiken de ware gevoelens van menschelijkheicl , 

 als liefde, vrieudschap, dankbaarheid , vertrouwen , godsvrucht enz. , ge- 

 voelens, die, op zich zelve aan bet recht als zoodanig vreernd, zich in het 

 huisgezin als ouder-, kinder- en buwelijksliefde, in de maatschappij als 

 algemeene menschenliefde , in den staat als vaderlandsliefde openbaren. 



Als georganiseerd geheel nu van tot hetzelfde cloel eenstemmig zamen- 

 werkende krachten en elementen treedt de staat, als in den moederschoot 

 van den geest des volks gerijpt, in 't leven met den stempel van dat 

 eigenaardig karakter op 't voorhoofd, waardoor de kring en 't gezag der 

 wetgevende, uitvoerende en rechteiiijke macht, de drie steunpilaren van 

 't staatsgebouw , pnderling bepaald en gewijzigd wordt. Uit de verschil- 

 lende betrekking dezer staatsmachten zijn de drie grondvormen van staats- 

 regeling als van zelven voortgevloeid : de despotieke, de republikeinsche 

 eii monarchale , de onderscheidende kenmerken der oostersche , der grieksch- 

 romeinsche en der nieuwere wereld, tegelijk de onwraakbare getuigen der 

 gestadige ontwikkeling en uitbreiding van 't volks- en staatsleven, d. i. 

 van den menschelijken geest, in den loop der eeuwen. 



Het XDosten toch, de wieg en bakermat van ons geslacht, onrijp nog 

 voor het denkbeeld van vrijheid en zelfstandigbeid , verraadt in alles den 

 kinderlijken , onmondigen leeftijd , de morgenschemering der geschiedenis. 

 Als alvermogend vereenigt de vorst in zijn enkelen persoon de wetgevende, 



