116 H. C. M I L L I E S 



hurno defossa.in lucem protrahuntur et ex sepulcro quasi reviviscunt; remo- 

 tiores Asiae mediae et septentrionalis serraones pervestigantur ; antiquissi- 

 raae et numerosissimae gentis , Sinensiura , literae explicantur ; quarum 

 olim proavi nostri studia inchoarunt tantum , diversae insularum ulteriorly 

 Indiae linguae felicissimo eventu multorum exercent diligentiam. Nee tan- 

 tum linguae et literae , sed harum omnium gentium antiqua et recentiora 

 fata , religiones , mores , instituta , artes indagantur. Credi vix potest , 

 quantum hoc iam utilitatis habuerit ad veram humanitatem promovendam, 

 ad universae eruditionis copiam augendam , ad ingenium hominum mores- 

 que formandos, ad historiam indolemque generis humani melius cognos- 

 cendam , ad divinam rerum humanarum temperationem perspiciendam : 

 quanto maiores autem eadem studia in posterum fructus ferent. Omnibus pro- 

 fecto et siugulis literis orientalibus suus est honos, sua laus, suum pretium. 

 Qui ex diversa sermonis humani natura et indole diversam gentium cogi- 

 tandi, sentiendi, vivendi, et hinc quoque loquendi rationem intelligere; qui 

 literarum elegantiorum , a nostris toto caelo distantium, cognitione et com- 

 paratione veri pulcrique sensum acuere; qui philosophandi per longam 

 saeculorum seriem apud remotissimas et praestantissimas gentes studia et 

 in vero inquirendo ingenii humani tamquam fata perspicere ; qui intimam , 

 quam vixerunt, gentium vitam, religionis morumque origines et vicissitudi- 

 nes , familiae , societatis , rei publicae , aut externarum rerum conditionem , 

 regnorum et populorurn mutationes cognoscere; qui denique scire cupiant, quae 

 in qualibet disciplina vel arte, in naturae pervestigatione , in mathematica, 

 astronomia, medicina iam olim acutissimi homines observarint, repererint, 

 perfecerint : his omnibus oriens et latissimum campum et amplissimam sem- 

 per studii materiam praebet. Omnium in universum literarum orienta- 

 lium arctissimum esse vinculum cum Ecclesia Christiana, iam hinc constat, 

 quod utilis propagandi Evangelii ratio magnam partem ex probabili sermonis 

 cuiusque gentis cognitione usuque pendeat. Sed alius peculiaris et quasi 

 continuus nexus inter literas orientales strictiori sensu, vel Semiticas, im- 

 primis sermonem Hebraeum et rem Christianam intercedit. Nolite pro- 

 pterea putare, A. H. me hanc solam ob causam literarum orientalium 

 studium vobis velle commendare. Quae virtutis, eadem est bonarum 

 disciph'narum ratio: propter se ipsae et amari et excoli debent. Neque 



