134 H. C. M I L L I E S 



usum et commodum adhibeantur convertanturque. Haec, nisi prorsus fal- 

 lor, fuit immortalis scholae Schultensianae gloria vel potius meritum, a 

 nullis successorum , quantumvis in eadem hac disciplina praestantibus , ei 

 praereptuna, quod universae suae erudition is orientalis copiam in Codicis 

 Sacri interpretationem et per earn in theologiae perfectiouem impenderit. 

 Hoc quoque omnibus , qui theologi non dici , sed esse cupiunt , semper 

 curae cordique sit, ut illas literas hanc ob causam diligant magnique 

 faciant , hac cogitatione moti ediscant , hunc in usum eruditionem suam ad- 

 hibeant. Praeclarum omnino est scientiae humanae proferre pomoeria, 

 veteris aevi monumenta retegere, obscura hacteuus gentium fata, mores, 

 instituta, religiones, ipsum ingenium mentemque explicare; praeclarius vero 

 omnes labores, omnes ingenii eruditionisque profectus Deo religionique 

 dicare et in eius honorem, inque verum generis humani emolumentum 

 conferre. Non quidem hoc a singulis theologis exigitur, ut rerum in 

 Oriente gestarum notitiam augeant, Orientis monumenta explicent, mores, 

 instituta, disciplinas, artes gentium orieutaliuni exponant: non omnes 

 theologi ad Evangelium inter eas nationes annuntiandum , vel ad Sacraru 

 Scripturam in diversissimas Orientis linguas vertendam , vel ad propaga- 

 tionem religionis Christianae in ea orbis parte dirigendam et moderandam 

 vocantur: omnes vero, qui aliis veritatis divinae duces esse cupiunt, ita 

 eas literas ediscere oportet, ut singulae disciplinae theologicae suum inde 

 fructum repetant. Ut omnibus, qui Christi nomen ferunt, nihil eius reli- 

 gione carius antiquiusque esse potest, sic summa quoque cum pietatc 

 observandum et posteris tradendum putamus illud literarum orientalium 

 cum theologia foedus , quod tanti momenti et olim fuit et semper erit non 

 tantum ut incolumis permaneat, sed ut propagetur etiani perficiaturque 

 ecclesia Christiana. 



Leviter adumbrare institui literarum orientalium cum theologia necessi- 

 tudinem, ut vobis, Viri Illustrissimi , huius Academiae Curatores! expo- 

 nerem , qua mente , quo consilio , qua spe hoc , quod mihi demandastis , 

 munus capessere sustinuerim. Ex iis, quae dixi, intelligetis eodem nexu, 

 me iudice, praeteritos, quos in gravissimis antistitis partibus oboundis 



