R A T I 0. 135 



transegi annos, cum novo quod ingredior curriculo contineri. Nee si theo- 

 logiae professor literarum spreverim praesidium, nunc in literarum pro- 

 fessione sanctissiniae illius disciplinae, quin disciplinarum quasi colophonis 

 obliviscar. Vestris commendato suifragiis, a Rege augustissimo munus hoc, 

 haud minus plenum laboris, quarn honore conspicuum, mihi impositum 

 fuit et gratias profecto sinceras vobis persolvere me oportet propter eximiam , 

 quam de me studiisque meis concepistis existimationem. Sin vero, quid 

 illustris huius Academiae gloria, quid status ecclesiae, quid res publica, 

 quid studiorum orientalium nostro tempore fastigium flagitent, perpendo, 

 profecto animum despondeo viresque prorsus me deficere sentio. Non 

 unus vir, sed plures vocandi fuissent professores, qui hanc latissimani 

 orientalium literarum provinciam recte tuerentur, quodque a pluribus vix 

 perfici potest opus, id ab uno si exspectetur, paene iniquum est. Accedit 

 autem ad haec, quae vehementer animum mihi deprimit tenuitatis meae' 

 cogitatio. Quomodo enim optimae, quam de me nutrivistis, spei satisfa- 

 cere possim, nisi me erigat et firma auxilii divini, quod toties sum exper- 

 tus, spes et de vobis, Viri Amplissimi! certa persuasio, quod qui mihi 

 tan turn dedistis benevolentiae testimonium, me quoque ad munus nieum 

 gravissimum laudabiliter obeundum adiuvare et sustentare velitis. Exigua 

 sunt , quae mihi largitus est Deus O. M. , sed ea serio et strenue partibus 

 meis explendis impendere , omnesque vires intendere in optimae huius iuven- 

 tutis salutem, et in inclytae huius Academiae gloriam ita constitui, ut si 

 minus eruditionis ambitu laborumve fructu, bona tamen voluntate et inde- 

 fessa industria aliquomodo vobis placere possim. Vos, qua estis huma- 

 nitate curaque in huius, cui praeestis, Academiae commodis promovendis, 

 ut et porro mihi favere et quantum fieri potest, quae desiderantur in huius 

 Academiae bibliotheca studii literarum orientalium adminicula suppeditare 

 velitis, enixe precor. Vobis concedat Deus vitam longam, fortunamque 

 laetam, itaque adiuvet operam vestram, ut vestris sub auspiciis magis 

 magisque floreat haec alma doctrinarum sedes. 



Vobis me commendatum volo, Viri Amplissimi! qui huic regioni et urbi 

 praeestis, ut tranquillus ipse civis vestri sub tutela regiminis vivam. Vos 

 me civem habebitis, ut salutis patriae, sic etiam pacis, utilitatis publicae, 

 omniumque bonarum rerum studiosissimum , cui exoptatissimum erit et 



