136 H. C. M I L L I E S 



vobis obsequiurn praestare et pro viribus quidquid valeo in bonum pu- 

 blicum conferre. 



In celeberrimum ordinem vestrum ut me recipere dignemini, vos pre- 

 cor, Viri Clarissimi, cuiusvis disciplinae et artis Professores! quos quod 

 nunc grato collegarum nomine compellem, id insigniter mihi laetandum 

 sentio. Quum vos intueor, optime de variis disciplinis et artibus me- 

 ritos, vobis me multo imperitiorem agnosco, sed avidissime hanc ar- 

 ripiam occasionem tanta, tamque multa a vobis, eruditione, consilio, 

 experientia, exemplo conspicuis, quae mihi desunt, addiscendi. Quae 

 autem mihi maxime in votis sunt, amicitiam vestram familiaritatemque , 

 eas , quaeso , mihi largiamini omnes. Vos autem imprimis , qui in eadem 

 mecum facultate , literas et philosophiam , aut a qua recens proficiscor , 

 theok>giam profitemini, spero ac rogo, coniunctiores mihi eritis. Vobis 

 ego vix quidquam afferre potero, sed tamen discendi cupidum, officio- 

 sum, ad rectum quodlibet bonumque paratissimum me semper experie- 

 mini. lam multis vestrum, tibi imprimis, Academiae Rector Magnifice, 

 Clarissime VISSCHER, me multa debere gratus profiteer, sed ante omnia 

 publice vobis gratias maximas agere gestit animus, Viri Clarissimi! maxime 

 Venerande BOUMAN et Consultissime DE GEER, quod vacante cathedra, pro 

 singular! vestra de studiosorum profectibus Academiaeque gloria sollicitu- 

 dine, tanta alacritate tamque praeclara laude munus docendi literas orien- 

 tales expleveritis. Quantum lectissimi hi iuvenes, sacri muneris alumni, 

 quantum tota Academia vobis debeant, omnes vel me tacente intelligunt: 

 meo profecto non egetis suffragio, sed admirationern , gratumque anirni 

 sensum continere non possum, quod Tu, venerande Senex, multis gravissi- 

 misque tuis laboribus, vel potius innumeris tuis de doctrinis, Academia et 

 Ecclesia praeclaris meritis, etiam hoc novum addere non refugeris; Tu vero, 

 Vir consultissime! praeter magnam famani in iuris provincia strenue par- 

 tarn , eximiae tuae literarum , antiquitatumqne orientalium eruditionis , egre- 

 giique in Ecclesiam, iuventutemque Academicam studii documentum dare 

 non recusasti: ambo, quid bonum, quid utile sit, hoc tantum quaerentes. 

 Unum hoc rogo, ne vestra egregia institutione , etiam in literis orientali- 

 bus, alumnos orbare velitis; hoc cupio, ut vestra vestigia, tuaque, Vir 

 Clarissime SWIJGHUISEN GROENEWOUD ! qui per tot annos eximiam et era- 



