10 I. H. SCHOLTEN 



ipsa Protestantium ecclesia perhorrescebatur , ut, quo teiapore LUDOVICUS 

 CAPPELLUS, theologus Salmuriensis, vocales et puncta Hebraea, quippe 

 ab ipsis auctoribus non scripta, libero examini permitteret , praeeunte 

 BUXTORFIO, viro ceterum antiquitatis Hebraicae peritissirao, ecclesia Hel- 

 vetica tbeopneustiam ipsorum etiam punctorum et vocalium proclamaret 

 omneque textus Hebraici emandandi studium, Scripturae quippe auctoritati 

 et maiestati noxium, damnaret. Quid? quod dogmatica de Canone tra- 

 ditio ita prorsus a Librorum Sacrorum disquisitione critica theologos pro- 

 hibuit, ut MATTHAETJM Hebraice scripsisse, adversus cominunem patrum 

 consensual , PAULUM praeter duas notas tertiam ad Corinthios epistolam 

 scripsisse, invito ipsius Apostoli diserto testimonio, hanc unam ob causam 

 negarent theologi Protestantes , quod Providentia Divina scilicet non sivissit 

 librum apostolicum hocque ipso canonicum perire. 



Ab hac sentiendi ratione quantum nostra aetate discesserit theologia, 

 ut dicain opus sit? Res nota est, imo ex scholis theologorum ad vulgi 

 notitiam pervenit. Placitum de Canone , a SEMLERO iam labefactatum , 

 sensim et paulatim sua orbatum auctoritate est. Examinari singuli coe- 

 perunt V. et N. T. libri, ut cetera quaeque autiquitatis monumenta. Di- 

 gnosci coeperunt a falsis genuina , textus , ope codicum et versionum , 

 emendantur, eliminantur loci et lectiones, in quibus olim maximum do- 

 gmatis alicuius ponebatur a theologis praesidium , de integris adeo libris et 

 librorum partibus , in his de DANIELIS libro , altera parte vaticiniorum , 

 quae IESAIAE nomine feruntur, de Euangelio MATTHAEI, ultima MARCI 

 pericope, altera PETRI epistola, an genuina sint, inter theologos libere et 

 salva religione disputatur. Quaestiones has dirimere meum hoc loco non 

 est; hoc unum indicasse sufficiat, theologiam nostra aetate hactenus a ve- 

 teri discessisse, ut, cum olim critica theologis suspecta esset, aut si vel 

 maxime excoleretur , ancilla traditionis haberetur , hodie omnis quaestio 

 de origine et authentia Literarum Sacrarum non a traditione, verum ab 

 una critica disquisitione pendeat. Methodum ipsam tueri pro corona viro- 

 rum doctorum, qualis hid adest, dementia videri possit; quod vero in 

 praesentia pro consilio nostro quaerimus, istud est, an critica in Libros 

 S. disquisitio personae theologi conveniat, Christi religionem profitentis. 

 Ad quam quaestionem dirimendam, ut diximus, ipsam Scripturam S., 



