12 I. H. SCHOLTEN 



Hoc ipso autem nonne PAULUS critices usuin apostolica qua erat auctori- 

 tate , veluti rem homine Christiano dignam , confirmasse censendus est ? 

 Quid plura? Quis enim est, quin sibi post dicta persuadeat, in quaestione 

 de Canone itemque de critices usu in Sacris etiam Libris explorandis, nos, 

 ut theologum decet, sequi TESTJM et Apostolos, verbo, Scripturae ipsius 

 principiis obtemperare , criticae vero osores extra Scripturam , irao invita 

 Scriptura, e traditione sapere? 



II. De iure critices in theologia si inter nos, ipsarum Sacrarum Lite- 

 rarum testimonio, constiterit, progredimur ad quaestionem dogmaticam. 

 Et hie A A. imniensum quantum est veteris et recentioris theologiae discri- 

 men. Singula persequi religionis capita longum est. Sufficiat pro nostro 

 consilio de priucipiis et fundamento dogmatices egisse. Veteris sc. dograa- 

 tices fundamentum , ut apud Romano-Catholicos Ecclesiae, ita apud Pro- 

 testantes Scripturae Sacrae erat auctoritas externa. Protestantes autem , 

 ecclesiae auctoritati Scripturae auctoritatem substituentes , quid aliud fece- 

 runt, quam ecclesiae post tempora Apostolorum ortae ecclesiana ludaicam 

 et apostolicam substituere ? Auctoritas ipsa minus late patuit quidem, setl 

 ipsum auctoritatis principium in theologia quoque Protestantium valuit per- 

 petuo, hocque ipso a libera veri disquisitione theologos prohibuit. In 

 auctoritate autem Scripturae constituenda minus vetus Protestantium syste- 

 ma , quam ecclesia Romana sibi constitit. Namque Scripturae libris aucto- 

 ritatem divinam tribuerites, quorum autographa non amplius adessent, 

 confugiendum ad codices erat, monachorum et rabbinomm manu exaratos, 

 unde factum, ut, qui Scripturae in codicibus tan turn superstitis auctorita- 

 tem tuerentur, simul agnoscere deberent auctoritatem imo et infallibilita- 

 tem q. d. masoretharum et monachorum , a quibus tamen agnoscendis toto 

 coelo dogmatici protestantes aberant. 



Haec vitia perspiciens aliam viam inivit theologia recentior. Proficiscitur 

 .ilia scilicet non ab auctoritate Scripturae textuum externa, verum in ipsa 

 veri agnitione et conscicntiae assensu fidei religiosae fundamentum ponit. 



In hac item principiorum discrepantia exquirendum, utri partium Literae 

 Sacrae faveant, ut pateat, utri in CHRISTI ecclesia suus locus competat, 

 doctori, auctoritatem Scripturae ultimam fidei rationem profitenti, an vero, 



