R A T I 0. 17 



hoc dualismo , uti contemptus olim apud Neo-Platonicos naturae huraanae , 

 corporis imprimis , prodiit , ita in ecclesia Christiana orta vita monachica et 

 alia commenta sunt , .quibus quodcunque humanum esset pio quoque homine 

 indignum haberetur. Hominem adeo et Christianum esse res habebantur 

 prorsus sibi invicem oppositae. Vultis exempla? Humanum cum sit capite 

 incedere capillato, nitidis vestimentis prodire, calceamentis uti, cibo pasci, 

 uxorem ducere , liberos educare , vitae domesticae et civili immisceri , rationi 

 atque conscientiae decretis obtemperare, ecclesia vetus haec omnia ho- 

 mine vere pio adeo indigna habuit, ut, qui prae hominum vulgo sanctitati 

 operarn naveret, hunc caput tondere oporteret, squalida veste indui, nudis 

 pedibus incedere , a cibo quantum fieri posset et matrimonio abstinere , 

 rationem humanarm vilipendere, imo vero conscientiae effata Dei auctoritati 

 per ecclesiara loquentis postponere. 



Ab his erroribus tametsi in multis Protestantes caverint, vel sic in aliis, 

 maxime in dogmaticis, assidue valuit vetus dualismus. Ex eadem scilicet 

 pugna humani et divini christologia vetus orta est atque ab ecclesia Ca- 

 tholica in dogmaticam ecclesiae Reformatae transiit. In CHRISTO agnosce- 

 batur utrumque, divinum et humanum, in utriusque autem coniungendi 

 modo ita theologi versabantur, ut CHRISTUM, quatenus divinus esset, ho- 

 rninem esse negarent, quatenus vero hominem se gesserat, eius divina 

 natura //quievisse" existimaretur. Eactum hinc sponte est, ut, qui in 

 agnoscenda altera utra naturarum sibi constarent, vel cum Ebionitis CHRISTI 

 divinitatem. negarent, vel, ut divinam in CHRTSTO naturam tuerentur, hu- 

 inanam, ni verbis, at re, Docetarum more, tollerent. 



Hunc dualismum AA. , uti in aliis, ita imprimis in christologia, impro- 

 bavit theologia recentior, hocque ipso a veteris aevi theologia, nota cha- 

 racteristica , distinguitur. .Quo iure in explicanda religione Christiana 

 sustulerit, ipsa doceat Scriptura, summus in re Christiana controversiarum 

 iudex. Haec vero ut dualismum a nobis modo antea descriptum et monstra 

 orationis inde orta commendet, quam toto coelo abest! Natura rerum 

 apud Hebraeos tantum abest, ut veluti materies, Deo inimica, divino 

 opponatur , ut in ipsa naturae magnificentia et splendore numinis divini , 

 gloriam poesis Hebraea celebret. Dicam de homine? lam in primis capi- 

 tibus Geneseos homo ad Dei imaginem creatus dicitur, vitaque hominis 



3 



