18 I. H. SCHOLTEN 



spiritualis, qua a ceteris animantibus distinguitur, a Dei Spiritu repetitur. 

 Quidqiiid in homine praestans atque bonum est, sive in artifice, sive in 

 heroe, sive in poeta, sive etiam in propheta f utura vaticinante adsit , omnia 

 denique, quibus ingenium humanuin prae bestiis excellit, divajum habetur 

 atque dicitur. An aliter AA. , sit in N. T. ? Ex IESU effatis scilicet pec- 

 cato quidem dissidium exstat hominem inter atque Deum, sed exstat, 

 invita hominis natura, qui, generis quippe divini, auctore IESU, ad Dei 

 similitudinem instituendus est. Quod autem de homine universe valet, in 

 IESU humana natura modo excellentissimo apparuit. In illo, humanitatis 

 exemplari perfecto, divinae gloriae apparuit effigies, ut, qui in illo perfe- 

 ctum hominem adspiceret, ipsum intueretur Patrem. Quid? quod in illo 

 divinum tarn nihil cum vera hominis natura pugnaret, ut in illo eo potis- 

 simum consilio divinitatis splendor patefactus fuerit, ut, ipso auctore, 

 homines , ad Dei similitudinem informati , divinae sanctitatis , divini amoris , 

 immortalitatis , verbo, TJJS &BICCS (pvoecog ipsi quoque fiant participes. 



Ipsius adeo CHRIST: apparitione veteris orbis dualismus, quo animus, 

 et corpus, caro atque spiritus, divinum et humanum disiungebantur , non 

 ratiocinio philosopho , sed ipso facto profligatus est , ut IOHANNES , ab inani 

 de Deo, qualis Platonicorum et PHLLONIS erat, speculatione Christianos 

 avocans, harmoniam divini atque humani in CHRISTO admiratus, scribere 

 potuerit : 6 Adyog aa^ eyfrero , Deum in homine manifestatum oculis ipsi 

 nostris adspeximus. Ubi, rogamus cum fiducia., ubi in hisce dualismi, 

 qui in systemate veteri ubivis pellucet, vel levissimum animadvertitur 

 vestigium? Sublimis omnino haec est et prorsus unica in CHRISTO Dei 

 et hominis coniunctio, ut consentaneum personae eius est, a quo omnis 

 in genere humano Dei et hominis coniunctio dimanat, sed nihil in hisce 

 est, quod aut ab hominis natura alienum sit, aut veluti mysterium im- 

 perscrutabile intellectus humani lirnites excedat. 



III. Principia dogmatica exposuimus, quibus nostrae aetatis theologia, 

 ipsa Scriptura duce, a veteri sy&temate distinguitur. Superest, ut, quid 

 e theologia nostro tempore libere exculta in vitam practicam redundet, 

 exponamus. 



Veteri systematic cum in formula dogmatica theologiae imo religionis 



