22 I. II. SC HOLT EN . 



si minus CHRISTI nomen profitentes at CHRISTI tamen principiis et Spiritu 

 iinbuti, suum quique ad civitatis salutem conferant. De ipso autem 

 Chriati et Christiani vooabulo, in legiuu formulis exprimendo, hoc est 

 tenendum , IESUM ne suo quidem sanctissirao nomine ornari discipulos suos 

 voluisse, hoc unice agentem, ut spiritu, quo ipse erat, sancto imbuti, 

 Dei filii appellarentur , a formula precandi omnium consensu maxime 

 Christiana imo perfectissima CHRISTI ipsius nomeu abesse, praedicatum 

 Christianum , ad significandam CHRISTI doctrinam aut religionem, in N. T. 

 uusquam occurrere , Christianorum vero appellationem , sectae nomen , aliunde 

 demuni ecclesiae accessisse. Auditis A A. ! quae ex utraque , veteri et re- 

 centiore theologia, in vitam practicam redundent. De quorum principiorum 

 bonitate ne quempiam vestrum dissentientem habeam, non est quod verear. 

 An vero in hisce proclamandis theologi h. e. religionis Christianae inter- 

 pretis personam sustinuerim , vestrum iam erit iudicare , ut pateat , art 

 recte dixerim , Sacras Literas theologiae esse nostra aetate libere excultae 

 fontem. 



Finem facere hie dicetidi liceret, ni, ut legi satisfieret, anni academic! 

 elapsi fata narrandi mihi officium incumberet. 



E Curatorum collegio neminem, sive morte sive alia de causa excidisse, 

 summopere laetamur, eoque hoc impensius, quo gravior metus fuerit, ne 

 ex morbo, quo ante has paucas dierum hebdomades correptum accipieba- 

 nius Virum Nobilissimum VAN DER HEIM VAN DUIVENDIJKE, Academia cla- 

 dem gravissimam pateretur. Quod avertisse periculum Dei henignitatem , 

 grato animo agnoscimus. Aliud Academiae imminuit periculum , .item feli- 

 citer aversum , quum ad res regni apud exteros curandi munus hoc ipso 

 anno vocatum decreto regio accepimus Virum Nobilissimum Excellentissi- 

 mum DANIELEM THEODORUM GEVERS VAN ENDEGEEST, qua muneris gra- 

 vissimi functione , utut illi honorifica et patriae uti speramus salutifera , 

 vel sic Academiae metus exstitit, ne amitteret Curatorem, qui, quanto in 

 institutiones nestras studio feratur, per omne hoc tempus quo Curatoris 

 munere functus est, egregie probavit, et Academiae corarnoda in comitiis- 



