R A T I 0. 137 



. ditionem et diligentiam tuam in ea professions probasti , licet impari passu 

 sequi mihi concedatur. Ut vestro exemplo quam maxirue incitor, sic ut 

 vestra eruditione,- experientia, consiliis mihi adesse velitis, spero et rogo. 

 Hoc mihi vos quoque largiamini, cuiuscumque disciplinae et artis Profes- 

 sores ! vos imprimis , quibuscum mihi propter studiorum cognationem arctius 

 est vinculum, literarum, philosophiae et theologiae Professores, ut hie 

 quoque experiar, quod nuper Amstelodami in Seminario E-vangelico-Luthe- 

 ranorum me expertum esse non sine gravi animi aifectu recordor: nihil 

 esse dulcius , nihil utilius ea mutua benevolentia et concordia , quae mecum 

 collegam, quae nos ambos cum Seminariorum Remonstrantium et Teleio- 

 baptistarum, cunctisque Athenaei Illustris Professoribus coniunxerat. Grave 

 mihi fuit valedicere Seminario Evangelico-Lutheranorum , et mihi carissimo, 

 et tuo consortio, si fieri potest, cariori, Clarissime NIEUWENHUIS ! per 

 plures annos collega aestumatissime. Utinam Deus tibi largiatur, ut diu 

 huic, quod animo amplector, Seminario commodo sis ac decori, eique cum 

 adiungendo brevi , ut speramus , collega concordi animo , optirne ut soles , 

 consulere pergas. Non tarn meis votis, quam Dei nutui obsequutus ad vos 

 veni, Viri Clarissimi, huius Academiae Professores! ea spe ut in vestra 

 societate ipse plura edocear: vestro exemplo ductus et excitatus in maiori 

 huius Academiae frequentia , ut pluribus prosim , mihi quoque contingat. 

 Vos omnes ut diu adhuc et iuventuti et Academiae et scientiae commodis 

 laudibusque inserviatis, faxit Deus O. M. 



Vobis ego quoque, quidquid mihi vitae viriumque concedatur, dicare 

 cupio, optimi luvenes! huius Academiae alumni, spes patriae et ecclesiae, 

 vobis imprimis, quos futures spero discipulos et studiorum socios. De 

 vobis praesertim, quibus animus est vitam impendere Christo eiusque 

 Ecclesiae, auguror, vos et omnium bonarum rerum cupidos fore et 

 illarum literarum amantes, quarum studium tarn arcto vinculo cum theo- 

 logia coniunctum est. Me vestrorum ducem studiorum accipere velitis, 

 non tarn eruditione, quam bona voluntate, summaque in vos benevo- 

 lentia animique ardore nemini secundum. Non rerum saepe arduarum 

 morosum magistrum, sed officiosum adiutorera, boni verique quaerendi ad- 

 siduum sodalem me experiemini. Quotquot hie adestis , sive vitam in Eccle- 

 siae Christianae niinisterio obeundo, sive in literarum humaniorum studiis, 



18 



' 



