172 P. I. VAN KERCKHOFF 



Redeamus iam ad BERZELII monitum, cognitionem materierum anorga- 

 nicarum fundament! loco esse debere, cui superstruatur exploratio et co- 

 gnitio materierum organicarum. Huic praecepto fideliter obsecuti sunt che- 

 mici, nee dubium est quin progressus celeres in altera chemiae parte facti 

 isti obsequio debeantur. Sed chemia organica altrici suae grates referre 

 coepit, et lux, quae illustravit actiones chemicas materierum organicarum, 

 vicissim tenebras pellit a vicina ditione chemiae anorganicae. Novae theo- 

 riae maxime de compositione corporum organicorum vim habere coeperunt 

 in theoriam corporum anorganicorum. Neque vereor nimium affirmare, 

 quum contendo, BERZELII monitum nostro tempore non omnia, quae in 

 chemia fiunt, complecti, eique addendum esse hoc: cognitionem nostram 

 materierum orgauicarum quasi norrnam esse ad quam censeamus cognitio- 

 nem connubiorum anorganicorum. 



Quo magis chemia aditum sternit ad intima naturae penetralia , eo magis 

 constat, chemice si rem spectemus, limites certos inter materies anorga- 

 nicas et organicas non dari, adeoque divisionem chemiae in duas partes 

 principes, quae doceret diversitatem insignem, qua utraque legibus diversis 

 subiecta esset, cum rerum riatura non congruere, quin cum ea pugnare. 

 Ratione habita conipositionis, originis, proprietatum , nulla omnino intercedit 

 differentia inter materies organicae et anorganicae originis. Utrurnque 

 genus, quatenus non faciunt partem organismi alicuius viventis, iisdem 

 submissum est legibus. Itaque disciplinae chemicae partes, quae omnino 

 a se invicem remotae olim videbantur, proxime coniunctas esse hoclie 

 apparet, et unurn quoddam integrum constituere, nullo modo divel- 

 lendum. 



In omnibus, quae hucusque disputavi, organicarum substantiarum nien- 

 tionern feci quasi non submissarum actioni vitae sed quasi secretarum e 

 plantis animalibusve vel arte productarum. Nempe eo usque iieque ultra 

 patent fines chemiae organicae. Sin consideremus proprietates quas possi- 

 dent et mutatioues quas subeunt , dum partes sunt animalis vivi vel plantac 

 viventis, phaenomena multo magis cornplicata se obferunt et multo maiores 

 difficultates occurrunt in omnium phaenomenorum explicatione. Quum 



