R A T I 0. 177 



'. v 



Vix dimidio anno post, nomine eius iara tune cum laude celebrato, pro 

 praeclaro viro GABINO DE WAL in hac Academia nostra ad iuris cathedram 

 occupandam evocatus est. Felix sane fait, cui in ipso aetatis flore disci- 

 plinas in quibus excellebat, iuventuti academicae tradere statim licuit. 

 Die undecimo mensis lunii anni millesimi octingentesimi trigesimi quarti 

 munus academicum auspicatus est habita solemni oratione: //de iure pu- 

 blico hac nostra potissimum aetate recte excolendo," 



Lectiones quas in Academia nostra habuit, per doctrinae campum pate- 

 bant latissimum. Scholas enim habuit de natura iuris, de iure publico, 

 de iure gentium , de iure poenali , de codice criminali. Fuerunt aliae quas 

 ante ilium nemo hie habuerat, quorsum referendae lectiones de lege de 

 imperio, quibus simul historiam iuris publici patrii exponere solebat, et 

 de oeconomia politica, quarum has etiam separatim accommodavit ad audi- 

 tionem et usum iuvenum qui non essent cives academici sed qui merca- 

 turae vel agriculturae studiis operam navarent. Praeter has lectiones pu- 

 blicas privatim etiam discipulis sive iuris patrii antiqui vim in recentioris 

 temporis instituta, duce inprimis TACITI de Germania libello, sive unum 

 aliudve iuris publici caput fusius exposuit. 



Bis in Academia Rectoratu magnifico functus est; munus autern suc- 

 cessoribus tradidit die octavo mensis Octobris anni millesimi octingentesimi 

 quadragesimi , quuin verba faceret //de patrio iurisconsulto , Academica 

 institutione inprimis informando", et die undecimo mensis Octobris anni 

 millesimi octingentesimi quinquagesimi quinti, habita oratione: de disci- 

 plinae, quae in natura iuris explicanda versatur, sive de doctrinae iuris 

 philosophicae ambitu et gravitate. 



Nemo nostrum est, quin noverit, quarn hilaris mense Aprili huius anni 

 interesset solito professorum conventui, quam sermonibus eius delectaremur 

 et quam procul abessemus omnes ab opinione virum. vigentem et floren- 

 tem, uti videbatur, brevi familiae suae et nobis ereptum iri. Et tamen 

 vixdum feriae paschales elapsae erant, quum nuntius ad nos ferretur colle- 

 gam aestumatissimum gravi morbo laborare, cuius symptomata exitum 

 infaustum praenunciarent. Plerisque licet sanus visus, intus alebat mor- 

 bum, quern forte leviorem ipse esse credidit quam eventu se comprobavit. 

 Tandem morbo viribus crescenti cedens imploravit auxilium collegarum ex- 



23 



