180 P. I. VAK KERCKHOFF 



graecae; actos labores vobis gratulamur et clarissimo VAN HALL editum 

 librum de botanice applicata. 



De collectionibus academicis , laboratoriis , aliis, nihil magnopere memo- 

 rabile dicendum habeo. Solita subsidia his rebus data sunt; Bibliotheca 

 insuper donis pluribus a doctrinarum fautoribus aucta est. 



Quid tibi dicemus, clarissime NIENHUIS? quietem, qua rude donatus 

 frui poteris in posterum, tibi gratulamur. Earn sane tibi meruisti longo 

 illo annorum cursu, per quos Academiae labore tuo profuisti. Quodsi iam 

 iunioribus viribus tradis onus , quod gravius tuos humeros premere coepit , 

 iucundum tibi accidere debet quod, quum successorem tibi datum vides, 

 is unus est e discipulis tuis, qui igitur testimonio erit te non frustra vires 

 tuas, ingenium tuum Academiae nostrae devovisse. Utinam doctrinae, 

 quibus semper delectatus es, etiam in senio tuo oblectamento tibi sint, 

 et studia ab aliis in iis posita observare ipsasque in otio cum dignitate 

 opera tua ornare diu tibi contingat. 



Tibi, clarissime FACKE, gratulamur ordinarii professoris dignitatem, ad 

 quam Rex augustissimus te evexit. Non rnultis verbis utar ut aut tuas 

 laudes praedicem, aut Academiae commoda tibi commendem. Quod quo- 

 minus faciam turn prohibet modestia tua, turn notus omnibus tuus disci- 

 plinarum amor. Novo tuo munere cum sumrno tuo et studiosae iuventutis 

 fructu per longam annorum seriem fungere! 



Fausti dies erunt , quum vacantes cathedrae occupabuntur a viris quibus 

 communia nostra studia cordi sint et qui iuventuti academicae occasionem 

 praebebunt amorem suum discipliuaruni explendi. Cum maxima fiducia 

 exspectarwte a Rege augustissimo futuram eorum vocationem. 



Ea felicitas fuit huius anni ut nerninein iuvenum , qui in Academia studiis 

 operam dent, illi morte erepturn lugeremus. Est autem eo maior ista 

 felicitas, quum fuerint qui gravibus morbis tenerentur, et quibus restitu- 

 tionem ad sanitatem laeti gratulamur. 



Sed quum de civium academicorum corona loquor, iuvat ad ipsos vos 

 convertere orationem mearn , iuvenes ornatissimi , spes patriae ! Publice 

 profiteer vos tales erga me vos praebuisse ut Rectoris Academiae munus 

 mini non esset molestum sed iucundissimum. Patuit vobis persuasum esse, 



\ 



